Radyo  Eksen’in  medya  sponsorluğu  ve  Garanti  Bankası’nın  katkılarıyla  21  yıl  aradan

sonra  tekrar  İstanbul’da.  Biletler  satışa  çıktı…

İSTANBUL – Modern zamanların tartışmasız en büyük müzisyeni Bob Dylan, tek bir konser için İstanbul’u ziyaret ediyor. Radyo Eksen’in medya sponsorluğu ile 31 Mayıs akşamı Harbiye Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu’nda gerçekleşecek konserde, Bob Dylan, eski ve yeni klasikleriyle müzikseverler için unutulmayacak bir gece yaşatacak.

Time dergisinin “Yüzyılın En Önemli İnsanları” ve Rolling Stone’un “Tüm Zamanların En İyi Sanatçıları” listesinde haklı yerini alan Bob Dylan, birçok otorite tarafından Mozart ve Picasso gibi önemli sanatçılarla eş değer tutuluyor.

Bob Dylan, gerçek ismi olan Robert Zimmerman’ı değiştirerek, onu en çok etkileyen ünlü Amerikalı şair Dylan Thomas’ın ilk ismini almıştı. Sansasyonel hayat tarzı, dönem dönem değişen farklı kişilikleri, muhalif duruşu ve devrimci dünya görüşüyle asla yeri doldurulmayacak bir sanatçı olan Dylan, 1960’lardan günümüze insanları yürekten sarsan ve her zaman farklı bir açıdan bakmaya davet eden şarkı sözleriyle milyonlarca hayranının kalbini kazandı. Karşı duruşunu müziğine bolca yansıtan ve kitleleri etkileyen Dylan, 1960’ların başkaldırı hareketlerinin de en önemli simgelerinden biriydi.

ŞAİRANE  ROCK  MÜZİK…

İlk olarak Woodie Guthrie ve blues ustası Robert Johson’dan oldukça etkilenen Dylan, özellikle birçok değişim dalgasına tanık olan 60’lı yıllarda kendine özgü şarkı sözü teknikleriyle tüm dünyada büyük bir etki yarattı. Her parçasında şair kimliğini öne çıkaran Dylan, akustik olarak başladığı müzik anlayışından daha sert bir rock tarzına geçti, ama onu Bob Dylan yapan folk köklerinden de asla uzaklaşmadı.

BEAT,  SÜRREALİZM  VE  DADAİZM

Bu dönemde çıkardığı üçleme albümü ‘Bringing It All Back Home’, ‘Highway 61 Revisited’ ve ‘Blonde on Blonde’ albümleriyle adeta müzik dünyasında bir şok etkisi yaratan Amerikalı müzisyen, müziğine ve sözlerine Beat şiirlerini, sürrealizmi ve Dada akımını da katarak müzik ve sanat dünyasını asla geri dönülmeyecek bir yola soktu ve kökten bir değişimi başlattı.

Sofistike ve akılcı şarkı sözleri, bunlara eşlik eden folk ve rock melodileriyle tüm zamanların en büyük sanatçısı olarak gösterilen Dylan, şimdiye kadar John Lennon’dan, Neil Young’a, David Bowie’den Nick Cave’e tüm büyük sanatçılar için hem bir model hem de yeri değiştirilemez bir ilham kaynağı oldu.

EN  SON  1989′DA  GELMİŞTİ

Bob Dylan en son 1989 yazında yine Harbiye Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu’nda bir konser vermişti. Şimdi bundan tam 21 sene sonra İstanbul’a geri dönüş yapan müzik efsanesi, asla kaçırılmaması gereken, unutulmaz bir deneyim yaşatmaya hazırlanıyor.

Pozitif organizasyonu ve Garanti Bankası’nın katkılarıyla gerçekleşecek yazın bu ilk ve en önemli konserinin biletleri Biletix’te, Babylon gişede ve Garanti Paramatiklerde satışta.

bir  kısmı  haftaya  Giresun  Festivali’nde  dans   edecekler.

İSTANBUL - ABD’nin en tanınmış Kızılderili kabilelerinden Redhawk (Kızıl Şahin) Kızılderilileri’nin Sanat Konseyi Direktörü Cliff Mathias, Türkiye’nin en büyük yöresel festivallerinden Giresun Festivali’ne katılmayı kabul etti.

ABD’deki Giresun USA Derneği başkanı Orhan Bayram’ın davetini kabul eden Kızıl Şahinler, festivale katılacak Başbakan Tayyip Erdoğan için de “tam tam” dansı yapacaklar.

Hürriyet gazetesinin haberine göre 9-10-11 Nisan 2010 tarihlerinde İstanbul’da Feshane’de yapılacak festivale geçen yıl 600 bin kişinin katıldığını, bu sene 1 milyonun üzerinde katılımcı beklediklerini belirten Orhan Bayram, Kızılderili grubun festival sonrası birçok ulusal televizyonda programa çıkacağını da belirtti.

Bayram, Giresun USA’nın Philadelphia’da 1 Mayıs’ta yapacağı yürüyüşe Kızılderili ekiplerin katılacağını müjdesini de verdi.

Redhawk Kızılderilileri Sanat Konseyi Direktörü Cliff Mathias da, Türkiye’ye ilk defa gideceklerini belirterek, “Bizler için güzel bir tecrübe olacak. Türkiye ile sıcak dostluk ilişkileri kurmayı umuyoruz” diye konuştu.

Derneklerinin 1994 yılında Brooklyn’de kurulduğunu belirten Mathias, Türk ve Kızılderili kültüründeki benzerlikleri bildiğini de kaydetti.

Redhawk toplantısı sonrası bir açıklama yapan ATAA Başkan Yardımcısı Ali Çınar, Türk-Kızılderili yakınlaşmasının 2-3 senedir yoğun olarak sürdüğünü belirtti. Çınar, kurucusu olduğu bir program sonrası Oneida Kabilesi’nin Türkiye ile ticarete başladığını, Yalova’da bir festivale de katıldığını hatırlattı.

TRT yönetimi, hükümet ve cemaatin kadrolaşması ile ilgili basına yansıyan bilgi ve belgeleri sürekli inkâr ediyor.
Bu dönemde kadrolaşma yapmadıklarını kanıtlamak için geçmiş dönemde TRT’ye alınan personel rakamlarını örnek gösteriyorlar.
26 Mart 2010 tarihinde Star gazetesinde yayınlanan habere göre; TRT’de çok kısa süre kalan genel müdürler bile çok sayıda personele kadrolarında yer verirken, 3 yıllık uzun görev süresiyle TRT tarihinde en uzun görev yapan genel müdürler arasında yer alan İbrahim Şahin’in kuruma aldığı toplam personel sayısı 560 olmuş!
(http://www.stargazete.com/politika/siskin-kadroyu-azaltti-ideolojik-tercihi-bitirdi-haber-251960.htm)
Star gazetesi TRT’de 1980’li yıllardan bugüne genel müdürlerin dönemlerinde kuruma aldıkları personel sayılarını şöyle açıklıyor;
• Doğan Kasaroğlu ( 1979-1981): 600
• Tunca Toskay (1984-1988) : 2 bin 702
• Kerim Aydın Erdem (1989-1993) : 887
• Tayfun Akgüner (1993-1996) : 363
• Yücel Yener (1997-2003) : 2 bin 362
• Şenol Demiröz (2004-2005): 17
• İbrahim Şahin (23.11.2007-…) : 560
Yandaş medya İbrahim Şahin’i aklamak için her yola başvuruyor, gerçekleri çarpıtıyor.

İşte TRT’nin resmi internet sitesinde yer alan bilgilere göre genel müdürlerin görev süreleri;
Doğan Kasaroğlu ( 1979-1981), Tunca Toskay (1984-1988), Kerim Aydın Erdem (1989-1993) Tayfun Akgüner (1993-1996), Yücel Yener (1997-2003), Şenol Demiröz (2004-2005), İbrahim Şahin (23.11.2007-…)
Yandaş medya ne diyor; “, 3 yıllık uzun görev süresiyle TRT tarihinde en uzun görev yapan genel müdürler arasında yer alan İbrahim Şahin’in kuruma aldığı toplam personel sayısı 560 olmuş!”
Bu rakam yanlış…

2 yıl 4 aylık yani toplam 28 aylık sürede İbrahim Şahin TRT’ye 1260 kişiyi aldı.
Bu rakama en yakın personeli alan Tunca Toskay 4 yıl, Yücel Yener 6 yıl görev yaptı.
Bu arada bir bilgiyi de aktaralım; Yücel Yener döneminde Anayasa Mahkemesi kararı ile Turgut Özal döneminde özel televizyonlara da hizmet vermesi için PTT’ye devredilen vericiler tekrar TRT’ye verildi. Vericilerde çalışan yaklaşık 1900 kişi de TRT’ye geçti.
Şimdi gelelim İbrahim Şahin dönemindeki kadrolaşma iddiasına.
Bu dosyada TRT’de kadrolaşmanın hangi yöntemlerle yapıldığını ortaya koyacağız.

İşte İbrahim Şahin döneminde TRT’de uygulanan kadrolaşma yöntemleri;
1) Kadrolaşmanın önündeki engelleri kaldırmak için TRT yasası değiştirildi.
2) Kadrolaşmak için yönetmeliklerde kişiye özel düzenlemeler yapıldı.
3) Başta İbrahim Şahin’in akrabaları olmak üzere diğer kamu kurumlarından TRT’ye personel nakli yapıldı.
4) Bakanlıkların basın müşavirliği ve özel kalem müdürlüğü kadroları TRT’ye geçiş için köprü kadro olarak kullanıldı.
5) Sözleşmeli personel adı altında yandaş medya çalışanları TRT’ye transfer edildi.
6) 2008 ve 2009 yılında açılan sınavla 652 kişi alındı.
7) İstisnai Memuriyet kadrosundan 106 Mütercim alındı.
TRT’deki kadrolaşma uluslararası boyut kazandı
9) Taşeron Şirketler

İbrahim Şahin 23 Kasım 2007 tarihinde göreve başladı. Kurumdaki sicil numarası 15059.
1 Şubat 2010 tarihi itibariyle TRT’ye alınan en son personelin sicil numarası ise 16456.

Yani İbrahim Şahin’den sonra TRT’ye 1397 kişi alınmış görünüyor. 1397 kişiden 483’i İbrahim Şahin’den önceki dönemde TRT’de geçici personel statüsünde çalışanlardan oluşuyor. Bu 483 kişi yasa değişikliği ile SÖZLEŞMELİ PERSONEL statüsüne geçti.
1397–483=914
1 Şubat 2010 tarihi itibariyle İbrahim Şahin’in TRT’ye aldığı eleman sayısı 914
Bu rakama son sınavla alınan asıl ve yedek toplan 346 kişiyi de eklediğimizde İbrahim Şahin döneminde TRT’ye alınan personel sayısı toplam 1260 kişi.
Bunlardan 140’ı diğer kamu kurumlarından naklen TRT’ye geçti.
İbrahim Şahin döneminde yeni personel alımı bu 1260 kişi ile sınırlı değil. Bu dönemde TRT’nin asli ve sürekli hizmetlerinin bir bölümü taşeron firmalar aracılığı ile yaptırılmaya başlandı. Bu taşeron şirketler (One Haber Ajansı, Birbey İnsan Kaynakları vb) aracılığı ile 300’den fazla kişi TRT’de çalışıyor.
1260 kişinin TRT’ye nasıl alındığını ayrıntılarıyla açıklayacağız.
Ayrıca, AKP’nin Anayasada ve 2954 sayılı TRT yasasında özerk ve tarafsız olarak tanımlanan bir kurumu nasıl ele geçirdiğini ortaya koyacağız.
Şimdi bu 1260 kişinin TRT’ye nasıl alındığını tek tek ele alalım…

1) AKP KADROLAŞMA İÇİN TRT YASASINI DEĞİŞTİRDİ.
TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin göreve başlamadan Zaman gazetesine (22 Kasım 2007) verdiği demeçte ‘Bu personel ile 40 kanal yönetirim” dedi.

( http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=616228 )
Zaman Gazetesindeki haber şöyle:
“TRT’de aşırı derecede bir personel şişkinliği oluştuğu gerçeğini de göz ardı edemeyeceklerini anlatan Şahin, emekliliği gelenleri, bir kısım cazip önerilerle emekli olmaya ikna edeceklerini belirtiyor.

TRT’nin 24 saat yayın yaptığına dikkat çeken Şahin, donanımlı ve yetişmiş kadroyu harekete geçirerek, çantasındaki projeleri teker teker uygulamaya koyacaklarını belirtiyor. İbrahim Şahin, “TRT’nin güçlü bir kadrosu var. Önemli olan bu kadroyu doğru kullanmak. Ben bu kadroyla 5–6 değil 40 kanalı yönetirim.” diye konuşuyor.
Görevine başlamasından bir süre sonra (7 Aralık 2007) Star gazetesi köşe yazarı Şamil Tayyar’a verdiği demeçte de personel fazlalığı ile ilgili 3 önemli projesini şöyle anlatıyor;

( http://www.stargazete.com/gazete/yazar/trt-8217-de-buyuk-operasyon-77185.htm )
1. Emekliliğe hak kazanmış bin 500- 2 bin kişinin emekli olabilmesi için teşvik edici düzenlemeler düşünülüyor. Bunun için kaynağa ihtiyaç var. Maliye Bakanı Kemal Unakıtan’ın tavrına göre proje şekillendirilecek.

2. Yaklaşık bin- bin 500 kişi başbakanlık bünyesinde oluşturulan ve özelleştirme kapsamındaki kuruluşlardan personel aktarımının yapıldığı havuza gönderilecek. Havuz tercihi, kurumun ihtiyaçları ve hedeflerine göre yapılacak.

3. Yaptıkları iş ve uzmanlık alanlarına göre kimi personel de başka bakanlıklara doğrudan kaydırılacak. Mesela, sanatçıların Kültür Bakanlığı’na transferi söz konusu olabilir.

Yani, 8 bini aşkın personele sahip TRT’de bu operasyon yapılabilirse kadro 5 binin altına düşebilir.
İbrahim Şahin TRT’de fazla olduğunu iddia ettiği personelden kurtulmak için hazırladığı yasa taslağını AKP hükümetine sundu. Bu taslak bakanlar kurulu tarafından imzalanarak 8 Mart 2008 tarihinde TBMM’ye sunuldu. Tasarı TRT sanatçılarının kültür bakanlığına devredilmesini, ihtiyaç fazlası personelin de Devlet Personel Başkanlığı havuzuna gönderilmesini öngörüyordu.

Bu tasarıya karşı TRT çalışanlarının ve kamuoyunun gösterdiği tepki AKP hükümetine geri adım attırdı. TRT sanatçılarının kültür bakanlığına devredilmesi ile ihtiyaç fazlası personelin Devlet Personel Başkanlığı havuzuna gönderilmesinden vazgeçildi.

11.06.2008 tarih ve 5767 sayılı Türkiye Radyo ve Televizyon Kanunu İle Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 26.06.2008 tarih ve 26918 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir
2954 sayılı Kanuna eklenen geçici 11’inci madde ile bazı daire başkanlıkları kaldırıldı, bazıları birleştirildi, bazılarının da adı ya da yapısı değiştirildi.

Bu düzenleme ile kaldırılan, birleştirilen, ismi veya yapısı değiştirilen Daire Başkanlıklarında çalışan unvanlı/unvansız olmak üzere; Daire Başkanı, Başkan, Üye, Başkan Yardımcısı, Bölge Müdürü, Bölge Müdür Yardımcısı, Müdür, Şube Müdürü, Müdür Yardımcısı, Başuzman, Uzman (Teknik Hizmetler Sınıfı Hariç) kadrolarında bulunanların görevleri ile Kurum Genel Müdür Uzmanlarının görevleri, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren en geç üç ay içinde sona erecek ve aynı derece/kademeli Araştırmacı unvanlı kadrolara atandılar.

Bu yapılanma ilk kez TRT’de uygulandı. Kadrolaşmak için bir daire başkanlığının önce adını değiştirildi, sonra adı değişti diyerek tüm yöneticiler “Araştırmacı” kadrosuna atandı. Araştırmacı kadrosuna atananların maaşları donduruldu.
Yönetici olmadıkları halde Yayın Denetleme Kurulu üyeleri ve uzmanların da araştırmacı yapılması yasa değişikliğinin asıl amacını açıkça ortaya koymaktadır.
Araştırmacı kadrosuna atanan yöneticilerin bir bölümü tekrar yeni görevlere atanırken 200 kişi atıl hale getirildi.
Tasarıya komisyonlarda yapılan eklemelerle emekliliğe %30 teşvik primi getirildi.
Bu değişiklikten sonra başta araştırmacı kadrosuna atanacak olan yöneticiler olmak üzere 994 deneyimli TRT çalışanı emekli oldu.

2) KADROLAŞMAK İÇİN YÖNETMELİKLERDE KİŞİYE ÖZEL DEĞİŞİKLİKLER YAPILDI.
İbrahim Şahin, yandaşlarını TRT’ye alabilmek için önce TRT yasasında yaptırdığı değişiklikle SÖZLEŞMELİ personel alımının yolunu açtı. Sonra AKP yandaşı tarikat destekli medya kuruluşlarının çalışanlarını sınavsız kuruma almaya başladı.
Bu da yeterli olmadı Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Hizmetlerinin Tanımı Ve Bu Hizmetlere Atanacak Personel Yönetmeliği’ndeki “SÖZLEŞMELİ PROGRAM -HABER PERSONELİ” tanımında ilginç bir değişiklik yapıldı. 14 Nisan 2009 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan değişikliğe göre Sözleşmeli Program-Haber Personeli için gerekli olan ‘Fakülte veya yüksekokul mezunu olmak’ şartının yanına (Yurtiçi veya yurtdışı yayın kuruluşlarının yayın, yapım, program veya haber hizmetlerinde en az 2 yıl çalışmış olanlarda bu şart aranmaz.)” şeklinde bir ekleme yaptırdı.
Bu değişikliğin de 2 Şubat 2009 tarihinden geçerli olmasını sağladı. Yani önce yönetmelikteki şartlara uymayan kişileri TRT’ye aldılar sonra yönetmeliği bu kişilere uydurdular.
Yürürlükteki mevzuata göre TRT’nin yayın personeli ( muhabir, prodüktör, spiker, kameraman, montajcı) 4 yıllık yüksekokul veya üniversite mezunu olmak zorunda. Şimdi ilkokul mezunları kameraman, lise mezunları muhabir olarak istihdam edilmeye başlandı.

Hatta lise mezunu kanal koordinatörü bile var.
Daha önce Kanal 7’de çalışan ve lise mezunu olan Sefer Turan Arapça kanalın koordinatörü olarak atandı.
Sefer Turan, sözleşmeli program haber personeli olarak, 13 Nisan’da TRT’ye alındı. TRT’nin 24 Eylül 2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren “Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Hizmetlerinin Tanımı ve Bu Hizmetlere Atanacak Personel Yönetmeliği”ne göre TRT’ye sözleşmeli program haber personeli olarak girmek için “fakülte veya yüksekokul mezunu olmak” şartı yer alıyordu.

Ancak Turan bu koşulları taşımıyordu. Çünkü Turan, Mısır’da şeriat eğitimi veren ve Türkiye’de denkliği kabul edilmeyen El Ezher mezunuydu. Bu nedenle Turan lise mezunu görünüyordu. TRT yönetimi de söz konusu durumu yasallaştırmak adına yönetmelik değişikliğine gitti. Turan’ın sözleşmeli program haber personeli olarak göreve başlamasından bir gün sonra, 14 Nisan’da, Resmi Gazete’de yeni bir yönetmelik yayımlandı. Yayımlanan yönetmelikteki “fakülte veya yüksekokul mezunu olmak” şartına bir parantez eklenerek “Yurtiçi veya yurtdışı yayın kuruluşlarının yayın, yapım, program veya haber hizmetlerinde en az 2 yıl çalışmış olanlarda bu şart aranmaz” ifadesi getirildi. Böylece yönetmelik Turan’a uygun hale dönüştürüldü. Turan ve yönetmeliğe aykırı olarak göreve başlatılanların durumunun düzeltilmesi için 14 Nisan’da yayımlanan değişikliğin yürürlük tarihi olarak da 2 Şubat 2009 tarihi gösterildi.
Turan için yapılan değişikliğin iptali için TRT’de örgütlü sendika Haber-Sen tarafından Danıştay’da dava açıldı.

Danıştay 5. Dairesi TRT’nin yaptığı yönetmelik değişikliğinin kariyer ve liyakat ilkeleri ile hizmet gereklerine ve hukuka uygun olmadığına karar vererek değişikliği iptal etti.
Ancak Danıştay kararının üzerinden 5 gün geçtikten sonra TRT’nin yeni bir yönetmelik değişikliği yaparak deyim yerindeyse “hukuku dolandığı” ortaya çıktı. Yapılan yönetmelik değişikliği ile “Sözleşmeli program ve haber personeli” için aranacak koşullarda yer alan “Fakülte veya yüksekokul mezunu olmak” şartı “En az lise veya dengi okul mezunu olmak” şeklinde değiştirildi.
Böylece El Ezher Üniversitesi’nden aldığı diploma Türkiye’de tanınmayan Turan’ın, lise mezunu olarak TRT’deki görevini sürdürmesinin yolu açıldı. Yapılan yönetmelik değişikliği Haber-Sen’i bir kez daha harekete geçirdi. Sendika yeniden Danıştay’a dava açtı.
Lise mezunu olan Sefer Turan şu anda TRT’de en yüksek maaşı alan kişi konumunda.

KADROLAŞMA İÇİN YAPILAN YÖNETMELİK DEĞİŞİKLİKLERİ YDK RAPORUNDA
TRT’de kadrolaşma için yapılan yönetmelik değişiklikleri ile atamalarda liyakate önem verilmemesi Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu’nun TRT’ye ait 2008 raporunda da açıkça belirtiliyor.
Raporun 20. sayfası şöyle;

TRT’de sözleşmeli personele, Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Hizmetlerinin Tanımı, Bu Hizmetlere Atanacaklarda Aranacak Özel Nitelikler ve Atama Şartları Yönetmeliği hükümlerine göre işlem yapılmaktadır.
Bakanlar Kurulu’nun 21.05.2000 tarih ve 1231 sayılı Kararı ile Devlet Memurlarının Görevde Yükselme Esaslarına Dair Yönetmelikte değişiklik yapılmıştır. Kurumu da kapsayan söz konusu yönetmeliğin geçici 4 üncü maddesine göre Kurumların 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi personel ile sözleşmeli personeline ilişkin görevde yükselme yönetmeliklerini Devlet Personel Başkanlığının uygun görüşü alınarak en geç iki ay içinde çıkarması öngörülmüştür. Söz konusu Yönetmeliğin adı Bakanlar Kurulunun 21.09.2004 tarih ve 8246 sayılı kararı ile “Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelik” olarak değiştirilmiş ve kapsamı da genişletilmiştir.
Buna karşılık Kurum tarafından Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmeliğe uygun olarak “TRT Genel Müdürlüğü Personelinin Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliğine İlişkin Yönetmelik” taslağının hazırlandığı, ancak henüz yürürlüğe konulmadığı tespit edilmiştir.
TRT Genel Müdürlüğü Personelinin Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliğine İlişkin Yönetmeliği düzenlenmediğinden, TRT Hizmetlerinin Tanımı, Bu Hizmetlere Atanacaklarda Aranacak Özel Nitelikler ve Atama Şartları Yönetmeliğinde Kurum tarafından söz konusu Yönetmelikte; TRT Yönetim Kurulu kararları ile sürekli değişiklikler yapıldığı, atama şartlarının sürekli değiştirildiği, öğrenim düzeyi, önceki unvan ve çalışma süresi vb. kriterlerde değişiklikler yapıldığı görülmektedir. Bu uygulama ise Kurumda görev yükselmesinde kariyer ve liyakat ilkesinden uzaklaşılmasına neden olmaktadır.

3) AKRABA VE HEMŞERİ KADROLAŞMASI
İbrahim Şahin başta PTT olmak üzere diğer kamu kurumlarında çalışan yakın akrabalarını ve Amasyalı hemşerilerini TRT’ye aldı. Alınanların 6’sı İbrahim Şahin’in köylüsü bunların bir bölümü İbrahim Şahin’in ikinci dereceden akrabasıdır.
TRT’nin yıllık bütçesi 1 trilyon TL’den fazla.
Bu paranın yaklaşık yüzde 80’ini, denetim pulu (bandrol) ve elektrik faturaları aracılığı ile halktan toplanan para oluşturmaktadır
TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin, akrabalarına göreve getirirken TRT’nin halkın malı olduğunu unutmamalıydı.
TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin Amasya’nın merkeze bağlı Akyazı köyünden.
İbrahim Şahin TRT Genel Müdürü olduktan sonra üst düzey yönetim kademelerine hemşerilerini ve akrabalarını atadı.
TRT’nin bütün alım satım işlerini, ihalelerini yapan Satın Alma Dairesi’nin başkanlığına Akyazılı Selamı Karanfil getirildi.
İbrahim Şahin, akrabası Ömer Avcı’yı da Satın Alma Dairesi Başkanlığı’nda müdür yaptı.
Satın Alma Dairesi’ndeki bir başka Amasyalı da yine müdür olarak atanan Hasan Bahçivan.
Muhasebe ve Finansman Dairesi Başkanlığı’ndaki üç müdür de İbrahim Şahin’in diğer kamu kurumlarından TRT’ye transfer ettiği kişilerden oluşuyor.
İşte İbrahim Şahin’in akraba ve hemşerilerinin bir bölümü;
SELAMİ KARANFİL (Amasya –Akyazı): İçişleri Bakanlığı’nda kontrolör iken TRT’ye SATIN ALMA DAİRESİ BAŞKANI olarak atandı.
HAKAN KUTLU (Amasya –Akyazı): ÖZEL KALEM MÜDÜRÜ (Türk Telekom Genel Müdür Yardımcısı ve TCDD Genel Müdür Yardımcısı Şükrü Kutlu’nun akrabası)
METİN YILDIRIM (Amasya –Akyazı): Amasya Merkez Milli Eğitim Müdürlüğünde Şube Müdürü iken TRT’ye İNSAN KAYNAKLARI DAİRESİ BAŞKAN YARDIMCISI olarak atandı.
OSMAN OĞUZ DARÇIN (Amasya –Akyazı): MKE’de mühendis olarak çalışırken TRT’ye alındı.
ÖMER AVCI (Amasya–Akyazı): PTT’de memur olarak çalışırken TRT SATIN ALMA DAİRESİ BAŞKANLIĞI’NA müdür olarak atandı.
ALİ GÜNEY (Amasya–Akyazı): 13 Ocak 2009 tarihinde ASKİ Genel Müdürlüğü’nde özel kalem müdürü olarak çalışmaya başladı. 3 Mart 2009 tarihinde TRT’ye geçti.
GÖKHAN GÜNAYDIN (Amasya): PTT’de UZMAN kadrosunda çalışırken Genel Müdür Uzmanı olarak TRT’ye alındı. Şu andaki unvanı Strateji Uzmanı
MUSTAFA BİNİCİ(Amasya): PTT’de tekniker olarak çalışıyordu TRT’ye naklen geçiş yaptı.
HASAH BAHÇİVAN(Amasya): Diyanet Vakfı’nda muhasebeci iken İNSAN KAYNAKLARI DAİRESİ BAŞKANLIĞI’NA MÜDÜR olarak atandı.
MURAT ŞİMŞEK (Amasya) : Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde Araştırma Görevlisi iken TRT’ye Mühendis olarak geçti.
UĞUR ALICI (Amasya) : Kanal 7 Muhabiri iken TBMM TV’ye geçti. Oradan da muhabir kadrosu ile TRT’ye transfer edildi.
AHMET TORUN (Amasya) STV Haber Müdürü iken Sözleşmeli Personel olarak TRT’ye geçti. Şu anda Haber Dairesi Başkanlığı Merkez Haberler Müdürlüğü’nde editör olarak görevlendirildi.
ANDA AYVA (Amasya) : Kanal A’da spiker olarak çalışırken TRT’ye Sözleşmeli personel olarak alındı. TRT’de haber bültenlerini sunuyor.
ÜMİT SEZGİN (Amasya) : NTV’nin Ankara Haber Müdürü iken Sözleşmeli Personel olarak TRT’ye alındı. TRT-TÜRK Kanalının Haber Sorumlusu olar görevlendirildi.
KADİR GÖKHAN TUNÇEL (Amasya) : TRT İstanbul Müdürlüğü’nden Sözleşmeli Yapım ve Yayın Elemanı olarak çalışıyor.

4) BAKANLIKLARIN BASIN MÜŞAVİRLİĞİ VE ÖZEL KALEM MÜDÜRLÜĞÜ KADROLARI TRT’YE GEÇİŞ İÇİN KÖPRÜ KADRO OLARAK KULLANILDI.
İbrahim Şahin TRT Genel Müdürü olmasından sonra yaklaşık 120 kişiyi başka kurumlardan TRT’ye aldı.
Bu kişilerin bir bölümünü de bakanlıkların özel kalem müdürlüğü ya da basın müşavirliği kadrosuna atananlar oluşturuyor.
AKP, bakanlıkların basın müşavirliği ve özel kalem müdürlüğünü TRT’ye geçiş için köprü kadro olarak kullanıyor.
AKP yandaşı medyada çalışanlar önce “istisnai memuriyet” kadrosu ile bakanlıklara alınıyor. Bu kişiler birkaç ay sonra da TRT’ye transfer ediliyor.
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 59’uncu maddesinde sayılan özel, kalem müdürü, basın müşaviri vb. kadrolara, bu Kanunun atanma, sınavlar, kademe ilerlemesi ve dereceye yükselmesine ilişkin hükümleriyle bağlı olmaksızın tahsis edilmiş derece aylığı ile memur atanabiliyor.
Bu atamalardaki en dikkat çeken yönlerden birisi bu kişilerin daha önce AKP’ye yakın yayın kurumlarında çalışmış olmaları.

1) SÜLEYMAN ERDAL / Genel Müdür Müşaviri
17 Aralık 2002 tarihinde Başbakanlık’ta özel kalem müdürü olarak başladı. Devlet Bakanı Mehmet Aydın’ın Özel Kalem Müdürü iken kadrosu TRT’ye alındı.
2) RUKİYE KARÇAALTINCABA /Genel Müdür uzmanı olarak TRT’ye alındı şu andaki unvanı Araştırmacı. Halen Milli Eğitim Bakanı’nın basın müşavirliğini yapıyor.
Devlet Bakanı Nimet Çubukçu’nun Özel Kalem Müdürü iken kadrosu TRT’ye alındı.2004–2005 yılarında Yurt Haber Ajansı’nda çalıştı.
3) BİROL UZUNAY/ Genel Müdür uzmanı olarak TRT’ye alındı şu anda Genel Sekreter Yardımcısı
2005 yılında Bayındırlık Bakanlığı Basın Müşaviri olarak memuriyet kadrosuna geçti. 2008 yılı Şubat ayında TRT’ye alındı. Bayındırlık Bakanlığı’na alınmadan önce Aksiyon Dergisi Ankara Temsilcisi olarak çalıştı
4) ÇETİN TÜZÜN / Genel Müdür uzmanı olarak TRT’ye alındı şu andaki unvanı Araştırmacı. 2005 yılında Batman Valiliği özel kalem müdürü olarak çalışmaya başladı. AKP Batman Milletvekili Ahmet İnan’ın danışmanı iken kadrosu TRT’ye alındı.
5) ERTAN ÖMEROĞLU / Genel Müdür uzmanı olarak TRT’ye alındı şu andaki unvanı Araştırmacı.
Kanal 7 muhabiriydi. 2007 yılında Milli Eğitim Bakanlığı’nda Özel Kalem Müdürü yapıldı sonra TRT’ye alındı.
6) AHMET TURAN AYHAN / Genel Müdür uzmanı olarak TRT’ye alındı şu andaki unvanı Araştırmacı.
2007 yılının Aralık ayında Kültür ve Turizm Bakanlığı Basın Müşaviri olarak atandı. 2008 Mayıs ayında ( 5 ay sonra) TRT’ye atandı. Bakanlıktaki görevinden önce Zaman Gazetesi’nde editör olarak çalışıyordu.
7) SİBEL TOKGÖZ / Genel Müdür uzmanı olarak TRT’ye alındı şu andaki unvanı Araştırmacı. Halen Maliye Bakanı’nın basın müşavirliğini yapıyor.
7 Nisan 2008’de Başbakanlıkta özel kalem müdürü olarak çalışmaya başladı. Devlet Bakanı Mehmet Şimşek’in Basın Müşavirliğini yaparken 4 ay sonra 3 Temmuz 2008’de TRT’ye alındı. Türkiye Gazetesinin AKP muhabiriydi.
MUALLA AYŞEGÜL KUMRULU / Ankara Televizyon Müdürlüğü- Memur
2007 yılının Mayıs ayında Çorum Valiliği özel kalem müdürü olarak çalışmaya başladı. 23 Aralık 2008 tarihinde TRT’ye atandı
9) ALİ GÜNEY (Amasyalı) / Haber ve Spor Yayınları Dairesi Başkanlığı-Yapım ve Yayın Elemanı
13 Ocak 2009 tarihinde ASKİ Genel Müdürlüğü’nde özel kalem müdürü olarak çalışmaya başladı. 3 Mart 2009 tarihinde TRT’ye geçti. TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin’in hemşerisi.
10) VOLKAN METİN/ AKP Uşak Milletvekili Mustafa Çetin’in damadı., TOKİ’de uzman olarak göreve başladı. Volkan Metin, Vali Aydın Nezih Doğan’ın talimatıyla 3 ay süreyle Valilik Özel Kalem Müdürü olarak görev yaptı. Özel kalem müdürü olarak işe başlama tarihi 5 Ocak 2009.TRT’ye geçiş tarihi 27 Mart 2009 Volkan Metin İnsan Kaynakları Başkanlığı’nda memur olarak göreve başladı.
11) YALÇIN SALAY: Aksiyon dergisinin muhabirlerinden Yalçın Salay 20.06.2007 tarihinde Başbakanlıkta özel kalem müdürü olarak göreve başlamış. Salay 3 Nisan 2009 tarihinde Yapım ve Yayın Elemanı olarak TRT’ye geçti.

5) SÖZLEŞMELİ PERSONEL ADI ALTINDA YANDAŞ MEDYA KADROLAŞMASI

11.06.2008 tarih ve 5767 sayılı Türkiye Radyo ve Televizyon Kanunu İle Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 26.06.2008 tarih ve 26918 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdi.
Bu değişiklikle birlikte TRT’ye hiçbir duyuru yapılmadan, icat edilen sınavlarla (sınavsız) sözleşmeli personel alınmaya başladı.
İbrahim Şahin, Sözleşmeli Haber Program personeli, Sözleşmeli Yapım Yayın Elemanı, Sözleşmeli Mütercim, Sözleşmeli Yabancı Uyruklu Personel, Sözleşmeli Yardımcı Yapım Elemanı, Sözleşmeli Sanatçı unvanları ile yüzlerce sözleşmeli personel aldı.
Sözleşmeli Personel statüsünde alınanların önemli bir bölümünü de AKP yandaşı medya kuruluşlarının çalışanları oluşturuyor.
Bu kişiler TRT’ye alınmadan önce Zaman Gazetesi, Samanyolu TV, Kanal 7, Kanal 24, Cihan Haber Ajansı ve Aksiyon Dergisi gibi yerlerde çalışıyorlardı.

YENİ KADROLAŞMA ALANLARI YARATMAK İÇİN KANALLAR AÇILIYOR.
2001 yılından bu yana haber kanalı olarak yayın yapan TRT-2′nin adını TRT Haber olarak değiştirdi ve sanki yeni bir kanal açıyormuş gibi reklâm yapıldı.
Bu isim değişikliği yandaş medya yöneticileri ve çalışanları için yeni bir fırsat yarattı.
TRT Haber’in kadrosu da yine Samanyolu TV’den oluşturuldu.
AHMET BÖKEN / TRT Haber Kanal Koordinatörü
Samanyolu Haber TV genel yayın yönetmeni Ahmet Böken Sözleşmeli Haber ve Program Personeli olarak TRT’ye alındı.
Önce Haber ve Spor Yayınları Dairesi Başkan Yardımcısı olarak görevlendirilen Böken 18 Mart 2010 tarihinde tekrar haber kanalına dönüştürülen TRT–2 Haber Kanalının koordinatörü olarak atandı.
AHMET TORUN-CAVİT ATASEVER /Merkez Haberler Editörü
STV Haber Müdürü Ahmet Torun ve yine STV‘den Cavit Atasever Merkez Haberler Müdürlüğü’nde editör olarak görevlendirildi.
BERTAN GOLAL / ÖZCAN KESER / TRT Haber İstanbul Editörü
Uzun yıllar Cihan Haber Ajansı’nda çalışan bir dönem bu ajansta Haber Müdürlüğü de yapan Bertan Golal ile Cihan Haber Ajansı Haber Programları Direktörü Özcan Keser TRT’de Sözleşmeli Haber ve Program Personeli olarak transfer edildi.
Bertan Golal ve Özcan Keser TRT İstanbul Müdürlüğü’nde haber editörü olarak çalışacak.
MEHMET ÇIĞIN / TRT–Haber Haber Editörü
STV Haber Programları Editörü iken Sözleşmeli Haber ve Program Personeli olarak TRT’ye alındı. TRT–2 Haber Editörü.
MERYEM ÖZKURT / Yönetmen
Ahmet Böken’in STV’de yaptığı programın yönetmeni Meryem Özkurt da TRT’ye transfer edildi. Özkurt TRT’de yönetmeni olarak çalışıyor.
HAKAN AKSEL / Işıkçı
Zaman Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Ekrem Dumanlı ile Star Gazetesi köşe yazarı Ergun Babahan’ın pazartesi akşamları yayınlanacak Çıkış Yolu isimli programın yapımcısı Hakan Aksel de STV’de yönetmen iken ışıkçı kadrosu ile TRT’ye alındı.
HÜLYA HÖKENEK / Sunucu
TRT Haber kanalında her gün saat 13.10’da yayınlanan 45 Dakika programının sunucusu Hülya Hökenek daha önce Kanal 7 Haber, Ülke TV ve Kanaltürk’te çalıştı.
SEYİD KILIÇ / Işıkçı
TRT Haber kanalında her gün saat 13.10’da yayına girecek 45 Dakika programının editörlerinden Seyid Kılıç da STV’de muhabirken TRT’ye ışıkçı olarak alındı.
SEFER TURAN / Kanal Koordinatörü
Daha önce Kanal 7’de çalışan ve lise mezunu olan Sefer Turan Arapça yayın yapan TRT-7’nin kanal koordinatörü olarak atandı.
CUMALİ ÇAYGEÇ / TRT–6 (Şeş) Haber Müdürü
STV Haber Editörü Cumali Çaygeç’de sözleşmeli personel olarak 1 Kasım 2008 tarihinde Sözleşmeli Haber ve Program Personeli olarak TRT’ye alındı.
Cumali Çaygeç şu anda TRT6′da haber müdürü olarak görev yapıyor.
Bu kişiler anayasada ve yasalarda tanımlanan şekilde kamu görevlileri değil. Bu nedenle yönetici olarak atanamazlar, görevlendirilemezler ve yöneticilik yapamazlar.
SAVAŞ GENÇ: Samanyolu Haber sitesinde köşe yazarıyken TRT’de BÜYÜTEÇ programını sunmaya başladı.

6) 2008 ve 2009 YILLARINDA YAPILAN SINAVLA 652 KİŞİ ALINDI

TRT 2008 ve 2009 yılında kadrolu personel alımı yaptı.
Bu iki sınav da yapılan usulsüzlükler basına yansıdı ve konu yargıya taşındı.
2008 yılında, Yardımcı Prodüktör, Stajyer Spiker, Stajyer Muhabir, Stajyer Montajcı, Kamera Asistanı, Sesçi, Işıkçı, Resim Seçici, Mühendis, Müfettiş Yardımcısı, Teknisyen unvanlı kadroya toplam (Asıl-Yedek) 306 personel aldı.
Bu 306 kişinin alınmasından sınav duyurusundan sınavın yapılmasına kadar çeşitli konularda usulsüzlük yapıldığına ilişkin iddialar var. Bu sınavın iptal edilmesi için açılan dava sürüyor.
Bu sınavın nasıl yapıldığına ilişkin fikir vermesi açısından bir örnek vermek yeterli olur.
37 kamera asistanı için kadro sayısının dört katı kadar aday (150 kişi) Ankara’da mülakaa çağrıldı; fakat mülakata gelen 107 kişi vardı. Bu 107 kişi içerisinde Sinema-TV lisans bölümünden mezun olup; Radyo, Sinema, Televizyon Anabilim Dalı’nda master tezi hazırlayan bir tek kişi vardı.
Bu kişi stajını da TRT İstanbul Televizyonu’nda Kamera Asistanı olarak yapmıştı.
Bu sözlü sınavda elendi. Hayatlarında kamera görmeyen Fen ve Edebiyat Fakültesi biyoloji, fizik ve kimya bölümü mezunları, Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Öğretmenliği mezunları kamera asistanlığı sınavının mülakatını kazandı.
Kamera asistanlığı sınavını kazananlar arasında İletişim Fakültesi mezunları yok.
Sadece Kamera Asistanlığı sınavını kazananlarda değil, stajyer muhabir ve yardımcı prodüktör sınavını kazananlar arasında da Fen ve Edebiyat Fakültesi biyoloji, fizik ve kimya, biyoloji bölümü mezunları, Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Öğretmenliği mezunları var ama İLETİŞİM FAKÜLTESİ mezunları yok.
Spikerlik sınavını kazananlar arasında İlahiyat Fakültesi mezunları var ama İLETİŞİM FAKÜLTESİ mezunları yok.
Bu sınavın ilginç yanlarından birisi ise yedek adayların tamamının kadroya alınması oldu.

SPİKER KADROSUNU ALDILAR ANCAK SPİKERLİK YAPAMIYORLAR
TRT 2008 yılında KPSS sınavı ile 31 spiker aldı. Bu kişiler önce kuruma başladı sonra eğitim verildi. Eğitim sonrasında 31 kişiden 5’nin hiçbir şekilde spikerlik yapamayacağı ortaya çıktı.
Çünkü bunların ses tonları, çene yapıları ve şiveleri nedeniyle spikerlik yapmaları mümkün değildi.
Beş kişiden birisinin de panik atak olduğu ortaya çıktı. Yani mikrofon-kamera karşısına çıkamazdı.
Stajyer spiker kadrosunda bulunan ve maaşlarını buna göre alan beş kişi şimdi farklı ünitelerde farklı görevlerde çalıştırılıyor.

2009 YILINDA YAPILAN SINAVDAKİ TORPİLİN BELGESİ TRT SİTESİNDE YAYINLANDI.
TRT 2009 yılında sınavla, 10 Stajyer Spiker, 40 Stajyer Muhabir, 60 yapım hizmetleri ağırlıklı çalışmak üzere Yapım ve Yayın Görevlisi, 15 kurgu ağırlıklı çalışacak Yapım ve Yayın Görevlisi, 15 ses ağırlıklı görev yapacak Yapım ve Yayın Görevlisi, 20 ışık ağırlıklı iş yapacak Yapım ve Yayın Görevlisi ve 20 resim seçici ağırlıklı görevde bulunacak Yapım ve Yayın Görevlisi kadrolarına personel almak için duyuru yaptı.
Toplam 180 kişi için açılan bu sınavda, inanılmaz bir torpil skandalına daha imza atıldı. Kurumun çeşitli kadrolar için yaptığı sınavın sonuçları internet sitesinden yayımlandı. Ancak TRT’nin Bilgi İşlem Dairesi, listenin Excell dosyasındaki gizli bölümünü silmeden, internet sitesine koyunca, skandal ortaya çıktı. Dosya, internet sitesinden indirildikten sonra iki kişinin yanına “Ercüment şahsen tanımıyor, yetim büyümüş” ve “Erol Yüksel kefil değil” gibi notların düşüldüğü görüldü. TRT ertesi gün sitedeki dosyayı değiştirdi.

ASIL VE YEDEKLER
TRT’de daha önce de yandaş medya organlarından transfer edilen sözleşmeli personel kadroya geçirilmişti. Skandala giden süreç şöyle gelişti: TRT 2009 yılında yaptığı sınavın ardından sonuçları 21 Ocak 2010 günü saat 22.20 civarında açıkladı. Sınavı asıl ve yedek olarak kazanların listesi Microsoft Excell belgesinde TRT’nin www.trt.net.tr adresindeki internet sitesine konuldu.
10 stajyer spiker almak için açılan sınavda 6 kişi başarılı olmuştu ve yedek liste yoktu. Excell sayfasındaki satır numaraları 10’ndan 60’a atlıyordu. Aradaki satırlar gizlenmişti. Dosyaya ulaşan Cumhuriyet, gizli satırları açınca torpilin belgesiyle karşılaştı. Gizli satırlardaki listede yer alan isimlerin ikisinin karşısında bazı notlar vardı.

YETİM BÜYÜMÜŞ
Listede 35. sıradaki Ali Burak Ünlü’nün karşısında parantez içinde “ERCÜMENT ŞAHSEN TANIMIYOR, YETİM BÜYÜMÜŞ”, 36. sıradaki Fatih Oruk’un karşısında da “EROL YÜKSEL KEFİL DEĞİL” yazıyordu.

YEDEK OLARAK KAZANDI
Listedeki gariplikler bununla da bitmiyordu. 13 kişilik bir listenin başında da büyük harflerle “ORTA” yazıyordu. İsimlerinin karşısında not yazan Ünlü ile Oruk listeye göre stajyer muhabirlik sınavını yedek olarak kazandı. 13 kişilik listeden, Tamer İnan, Ali Yıldırım, Ayşe Kübra Kürklüoğlu, Ahmet Çiftçi ve Selçuk Çelik de sınavı yedek listeden kazandı.
21 Ocak gecesi yayına koyulan listedeki skandal 22 Ocak günü mesai saatinin başlaması ile siteden kaldırıldı. Torpil ifadelerinin ayıklandığı liste, bu kez Word dosyası olarak yayına konuldu.
Bu sınav sonucunda asıl ve yedek olarak 346 kişinin sınavı kazandığı açıklandı. 2008 yılında yapılan sınavda olduğu gibi asıl ve yedeklerin tamamı işe başlatılacak

7) İSTİSNAİ MEMURİYET KONTENJANINDAN 106 MÜTERCİM SPİKER ALIMINDA USULSÜZLÜK
İbrahim Şahin önce ‘internet yayınında’ çalıştırılmak üzere, sadece 10 dilde, ilgili dilleri bilen personel almak için bir sınav açtı.
Bu sınavın ilan edilişinden yapılışına kadar her aşaması tam bir skandal.
İlgili dili bilmeyenlerin, hatta kurum personeli olmayan kişilerin sınavda jüri olarak görev almasından, dil bilmeyen kişilerin başarılı sayılmasına kadar her türlü usulsüzlüklerle dolu bir sınav yapıldı.
Bu sınav duyurusu yapılırken alınacak personelin hangi statüde çalıştırılacağı açıklanmadı.
Bu kişiler, aniden “istisnai memuriyet” kontenjanından, kadrolu mütercim spiker olarak atandı.
İşin ilginç tarafı mütercim spiker olarak atananlar arasında söz konusu sınava girmeyen çok sayıda kişi de vardı.
24 Eylül 2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Hizmetlerinin Tanımı ve Bu Hizmetlere Atanacak Personel Yönetmeliği’nde MÜTERCİM SPİKER kadrosunun tanımı şöyle yapıldı: “İlgili dili; dil bilgisi, fonetik, diksiyon, boğumlama, vurgulama, tonlama hataları yapmadan doğru ve güzel konuşmak; program metinlerini özelliklerine göre değerlendirerek yapım ve yayın çalışmalarına sesle yardımcı olmak; yabancı dilden Türkçeye, Türkçeden yabancı dile ilgili dilin kurallarına uygun olarak yazılı ve sözlü çeviri yapmak; ilgili dilde radyo, televizyon ve web yayınlarında kullanılmak üzere yayın malzemesi hazırlamak, sunmak; ilgili dildeki web sayfaları için içerik hazırlamak, içeriği girmek ve güncellemek, haber kaynakları ile temas kurarak sürekli istihbarat yapmak; olayları yerinde izlemek, haber yazmak ve web sayfasında yayınlamak; gerektiğinde bir olayı mikrofon veya kamera önünde anlatmak, haber röportaj ve haber programları hazırlamak; görev alanına giren konularda verilen talimatlara uygun olarak bir başka yayıncının gözetim ve denetimi altında çalışmak, stüdyoda günlük yayın çizelgeleri doğrultusunda yayının estetik ve bütünlük içerisinde yürütülmesini sağlamak ve ilgili dilde yapılan yayının ihtiyaçları doğrultusunda amirin verdiği diğer görevleri yapmaktır.”
Bu yönetmelikte yabancı dil bilme seviyesi de şöyle tanımlandı; “İlgili yabancı dil için Kamu Personeli Yabancı Dil Sınavı’ndan en az (C) seviyesinde puan almış olmak. (Türk soylu yabancı uyruklular ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığına geçen yabancılar için aranmaz.)“
Hizmet tanımına göre birçok işi yapabilme yeteneğine sahip olması gereken kişilerin dil bilme seviyeleri ise en alt düzeyde tutuldu.
Böyle olunca ilgili dili ve Türkçeyi iyi düzeyde bilmeyenler hatta ilgili dilde bir metni okuyup yazamayacak kişiler TRT’ye alındı. Bu kişiler güvenlik soruşturmaları yapılmadan işe başlatıldı.
Bu konuya ilişkin TRT’de örgütlü sendika Haber-Sen’in yaptığı basın açıklamasından sonra soruşturma başlatıldı.
TRT Teftiş Kurulu, çok sayıda personelin “evrakını tamamlamadan” işe başlatıldığını belirlerken, 120 kişinin hiçbirinin de güvenlik soruşturmasının yapılmadığına dikkat çekti.

Yapılan denetim sonucunda mütercim spikerlerden bazılarının, işe alınmasını sağlayan yabancı dili ve Türkçeyi yeterli düzeyde bilmediği ortaya çıktı.

En şaşırtıcı uygulama ise Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmayan iki kişinin işe başlatılıp, devletten maaş alması oldu.
Teftiş Kurulu’nun raporu doğrultusunda Alman yurttaşı olan iki mütercim spikerin görevine son verilirken, eksik evrak verenlerin evrakını tamamlaması, usulsüzlüklere neden olan 30 kişiye de “disiplin cezası” verilmesi istendi.
Gerekli şartları taşımadığı halde göreve başlatılan 7 kişinin işine son verildi. Ancak bu kişiler daha sonra sözleşmeli mütercim olarak tekrar işe başlatıldı.

TRT’DEKİ KADROLAŞMA ULUSLARARASI BOYUT KAZANDI.
TRT uluslararası haber kanalı Euronews’e ortak oldu ve 30 Ocak 2010 tarihinde İstanbul’da yapılan bir törenle Türkçe ayın başladı. Bu kanalın Türkçe servisinde çalışanlar da Samanyolu TV, Zaman Gazetesi ve Cihan Haber Ajansı’ndan seçildi.
Ali İhsan Aydın, Euronews’in Türkçe bölümünün başına getirildi.
Ali İhsan Aydın Fetullah Gülen cemaatinin yayın organlarından Zaman gazetesinin muhabiri.
Euronews’in Türkçe servisinde çalışmaya başlayan ve daha önce cemaatin yayın organlarında çalışanların isimleri bunlarla sınırlı değil.
Euronews‘ün Türkçe yayınların başlamasıyla ilgili verdiği habere göre Türkçe bölümünde 17 kadrolu gazetecinin yanı sıra, çok sayıda da freelance muhabir çalışıyor.
İşte diğer isimler;
Yasin Tuncer: Cihan Haber Ajansı’nda çalışmaya başladı, son olarak Zaman Gazetesi’nde spor muhabiri olarak çalışıyordu.
Faruk Can: Gazeteciliğe Today’s Zaman gazetesinde başladı.
Mustafa Bağ: Cihan Haber Ajansı’nın Kudüs temsilciliğini yaptı.
Ali Çimen: Zaman gazetesinde dış haberler, haber merkezi ve magazin servislerinde çalıştıktan sonra, gazetenin Almanya ve Hollanda merkezlerinde görev yaptı. Daha sonra değişik medya organlarında çalışan Çimen, Zaman ve Today’s Zaman gazeteleri adına bir süre Londra’da çalıştıktan sonra uluslararası haber kanalı Euronews’e geçti.
Bahtiyar Küçük: Zaman gazetesinde diplomasi muhabirliği yaptı. Samanyolu Haber TV’de Diplomatik Misyon programını hazırlayıp sundu.
Zeki Saatçi: 1997 yılında Samanyolu TV’de çalışmaya başladı. Son olarak Cihan Haber Ajansı’nın uluslararası servisinde yöneticiydi.
İlker Özyaşar: TMSF döneminde Kral TV’de yöneticilik yaptı.
Yalçın Ademoğlu: İbrahim Şahin döneminde TRT-Türk kanalında sözleşmeli personel olarak çalışmaya başladı. Sonra Euronews’e geçti.
Özgur Zentürk: Ardan Zentürk’ün oğlu. 2008 yılında AKP Merkez Karar Yönetim Kurulu (MKYK) Üyesi Ayşe Böhürler’in eşi Fatih Böhürler ile ‘Telerandum’ adlı bir şirket kurdu.

TRT PERSONELİ DEĞİL AMA TRT’Yİ TEMSİL EDİYOR
18 Ağustos 2009 tarihinden bu yana Başbakanlık İnsan Hakları Kurulu Başkanı,
olarak görev yapan Mehmet Yılmaz Küçük’ün TRT adına Euronews yönetim kurulunda bulunması mümkün değil. TRT personeli olmayan bir kişi TRT’nin ortak olduğu bir şirkette TRT’yi temsil edemez.

10) TAŞERON ŞİRKETLER
‘Bu kadroyla 40 kanal yönetirim‘ diyerek göreve başlayan TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin, 1 milyar TL’yi aşan TRT bütçesini görünce fikrini değiştirdi.
Bir yandan Kuruma yeni personel alırken, bir yandan da TRT’nin asli ve sürekli işi olan yayınları taşeron şirketlere devretmeye başladı.
Yayın ünitelerine gönderdiği 21.1.2008 tarihli genelgeyle, hizmet alımlarının piyasadaki firmalar aracılığıyla yapılması talimatını verdi.
TRT, yayının önemli bir bölümünü, taşeron şirketlere yaptırıyor. Şu anda TRT’de çok sayıda taşeron şirket personeli yayın hizmetlerinde çalışıyor.
TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin TRT’deki kadrolaşma ile ilgili haberlere yönelik yaptığı açıklamada sürekli iddia edildiği kadar çok personel almadığını söylüyor.
Dosyamızın önceki bölümlerde hangi yöntemlerle kaç personel aldığını ayrıntılarıyla açıkladık.
Bununla yetinmeyen İbrahim Şahin taşeron şirketler aracılığı ile de hemşerilerini TRT’de istihdam etti.
TRT ihalelerini alan şirketlerin bir bölümünün de Amasya merkezliydi.

TRT’DE İHALELER AYNI ADRESE TESLİM
TRT’de makam odalarının tadilatı ve personel alımı için açılan üç ihale Ankara’da aynı adreste bulunan ve sahipleri de aynı kişiler olan şirkete verildi.
TRT’de makam odalarının tadilatı, haber, radyo, dış yayınlar ve web birimleri için personel alımıyla ilgili ihalelerin “aynı adrese teslim” edildiği ortaya çıktı. TRT’deki ihalelerin üç farklı şirkete verilmiş gibi gösterilse de, Ticaret Sicili Gazetesi’nde yer alan kayıtlarda şirketlerin merkezi de ortakları da aynı olduğu görüldü. TRT bir süre önce gerekli ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla personel alımı yapmak istedi. Bu amaçla ihaleye çıktı. TRT’deki makam odalarının tadilatı ve haber, radyo, dış yayınlar, web birimlerinde işgücü olarak kullanılması amacıyla açılan iki ihaleyi Ahmet Demirel isimli işadamının ortağı olduğu “Yapal inşaat” ve “Demirel İnşaat” firmaları arka arkaya kazandı. Bu ihalelerin hemen ardından 13 Ağustos 2009 tarihinde sözleşmesi imzalanan üçüncü ihaleyi de yine bu şirketlerle aynı adresteki, ortakları dahi aynı olan Birbey İnşaat firması kazandı.

TRT ÜÇ İHALE AÇTI
TRT’de aynı adrese ihale süreci de şöyle gelişti: İlk olarak TRT-Türk kanalı için personel alımı yapılmak üzere bir ihale açıldı. İhaleyi Yapal İnşaat Şirketi kazandı. Bu şirket ile 13 Nisan 2009 tarihinde sözleşme imzalandı.
TRT bu ihalenin ardından 5. katta bulunan makam odalarının tadilatı için mayıs ayında ikinci bir ihale açtı. Bu ihaleyi de TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin’in hemşerisi olan Ahmet Demirel’in şirketi, Demirel İnşaat, 66.178 TL teklif vererek kazandı.TRT , bu ihalenin ardından yayın hizmetlerinde çalıştırılmak üzere üçüncü bir ihale daha açtı. Bu ihaleyi Birbey İnsan Kaynakları firması aldı. Birbey firması ile de 13 Ağustos 2009 günü sözleşme imzalandı. Dikkat çeken üç firmanın isimleri farklı olsa da merkezlerinin Ankara’daki aynı adreste bulunmasıydı.

ADRES AYNI
Ticaret Sicil Gazetesi kayıtlarına göre; Yapal İnşaat ve Ahmet Demirel İnşaat şirketlerinin adresi de aynı; Aziziye Mahallesi Platin Sokak No: 19/7Barış Apartmanı Kat: 1 Daire: 7 Çankaya/ANKARA
Son ihaleyi alan Birbey’de yine Ticaret Sicili’ne göre 3 Haziran 2009 tarihinden itibaren aynı apartmanın 3 numaralı dairesinde faaliyete başlamış gözüküyor.

ORTAKLARI DA AYNI
Ticaret Sicil Gazetesi’ndeki kayıtlara göre bu üç şirketin ortakları da birbiriyle ilişkili. İlk ihaleyi alan Yapal İnşaat’ın ortaklarından Mete Yapal aynı zamanda son ihaleyi kazanmış olan Birbey şirketinin de ortağı. İkinci ihaleyi alan Demirel inşaatın ortağı Ahmet Demirel ise Yapal İnşaat’ta Mete Yapal ile ortak. Dolayısıyla her üç kişi de şirketlerde birbiriyle dolaylı da olsa ilişki içinde.

TAŞERON ŞİRKETİN ÇALIŞANLARI DA AMASYALI
Birbey İnsan Kaynakları firması TRT’de yaklaşık 200 kişiyi çalıştırıyor. Bu 200 kişi Yayın ünitelerinde TRT’nin asli ve sürekli görevlerini yapan personel ile aynı işi yapıyor.
Birbey İnsan Kaynakları firmasının personeli olarak TRT’de çalışanların bir bölümü de Amasyalı ve Akyazı köyünden. TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin’in Amasya’nın Akyazı köyünden olduğunu ve akrabalarını TRT’ye aldığını ‘Akraba Kadrolaşması’ bölümünde ayrıntılarıyla anlatmıştık.

TRT’Yİ AKP HÜKÜMETİ YÖNETİYOR
Türk Telekom AŞ ve iştiraklerinde hükümetin memuru olarak görev yapan İbrahim Şahin TRT’yi de AKP hükümetinin memuru gibi yönetmektedir.
TRT kurulmasından sonra kısa bir dönem hariç hiç özerk olmadı ve hükümetler hep TRT’ye müdahale etti.
Ama hiçbir dönemde TRT’ye AKP iktidarında olduğu gibi müdahale edilmedi. Bu müdahaleleri yeterli görmeyen AKP Hükümeti TRT’ye asıl darbeyi 2008 yılında yaptığı yasa değişikliği ile vurdu.

26 Haziran 2008 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5767 sayılı yasa, Avrupa Birliği İlerleme Raporlarında yer alan ve kamu hizmeti yayın kuruluşunun bağımsızlığına ilişkin endişe verici durumu ortadan kaldırmadığı gibi, Dokuzuncu Kalkınma Planı Özel İhtisas Komisyonu raporunda ve Türkiye’nin AB Müktesebatına Uyum Programı (2007 – 2013)’nda yer alan politikaları göz ardı etmiştir.
Hükümet tarafından 7 Mart 2008 tarihinde TBMM Başkanlığına gönderilen kanun tasarısı ve eki gerekçesinde, ne Avrupa Birliği, ne Müktesebat, ne Katılım Müzakeresi ve ne de Dokuzuncu Kalkınma Planı ile ilgili tek bir satıra rastlanılmamıştır.
Ancak her şeyin ötesinde yapılan bu düzenleme ile kamu hizmeti yayıncılığımızın tekel dönemine ait 2954 sayılı yasa, daha da karmaşık ve içinden çıkılmaz hale getirilmiştir
5767 sayılı yasanın 3. maddesi, 2954 sayılı yasanın 11. maddesini aşağıda yer aldığı şekilde değiştirmiştir.
Madde 3 – 2954 sayılı kanunun 11. maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Kurumun en yüksek karar ve yönetim organı olan Yönetim Kurulu, Genel Müdür, Bakanlar Kurulu tarafından genel müdür yardımcıları arasından atanan iki üye ile elektronik veya kitle iletişimi alanlarında bir; hukuk alanından bir; işletme, iktisat veya maliye alanlarından bir ve sanat veya kültür alanlarından bir kişi olmak üzere, bu alanlarda temayüz etmiş kişiler arasından seçilen ve atanan dört üyeden oluşur. Dışarıdan seçilen yönetim kurulu üyeleri; Radyo ve televizyon Üst Kurulu tarafından her bir alandan teklif edilen iki kat adaya arasından Bakanlar Kurulu kararı ile atanır.”
Yapılan bu yasal düzenleme ile Kurumun en üst karar organı olan Yönetim Kurulunun iki üyesi Bakanlar Kurulu kararı ile atanabilmektedir. Bu düzenleme ile TRT yönetim kurulu üyelerinin tamamını Bakanlar Kurulu belirmeye başlamıştır.
Hâlbuki TRT Yönetim Kurulu, diğer kamu iktisadi kuruluşlarının yönetim kurulları gibi, Kurumun kâr eden bir kuruluş olması için çalışan bir Kurul değil, Kurumun sağladığı toplumsal yararın maksimize edilmesi için çalışan, TRT bünyesinde, ancak TRT yönetiminin dışında bir kurul olması gerekir. TRT’nin kamu tüzel kişisi olarak diğer iktisadi kamu kuruluşlarından ayrıldığı nokta da burasıdır.
Bununla da yetinmeyen AKP hükümeti her yönden TRT’yi kontrol altına almak için anayasayı, yasaları yok sayıyor.
İbrahim Şahin 15 Şubat 2008 tarihinde bir duyuru yayınlayarak Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü Daire Başkanı Mehmet Yılmaz KÜÇÜK’ü hukuki konularda, Sayıştay Başkanlığı Uzman Denetçisi Fazlı YILDIZ’ı da ihaleler ile ilgili konularda danışman olarak görevlendirildiğini duyurdu.
Bu görevlendirme yasalara uygun değildi. Çünkü Mehmet Yılmaz 2008 yılında Adalet Bakanlığında tetkik hâkimi ve daire başkanı olarak, Fazlı Yıldız ise Sayıştay’da Uzman Denetçi olarak görev yapıyordu.
2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu’nun “Başka iş ve görevler” başlıklı 48′inci maddesine göre; ” Hâkim ve savcılar, kanunlarda belirlenenlerden başka, resmi ve özel hiçbir görev alamazlar, kazanç getirici faaliyetlerde bulunamazlar.”
Konunun TBMM’de gündeme getirilmesi ve soru önergesi verilmesi üzerine TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin yeni bir duyuru yayınladı.
Bu duyuruda, Mehmet Yılmaz KÜÇÜK ve Fazlı YILDIZ’ın 3056 sayılı Kanunun 36. maddesine göre Başbakanlıkta görevlendirildiği ve ilgili mevzuat çerçevesinde Kurumla ilgili hususlarda ilgili Devlet Bakanı Mehmet AYDIN’a bilgi vermek üzere geçici olarak TRT’de görev yaptığı bildirildi.

İSTANBUL BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ TRT’Yİ DE YÖNETMEYE BAŞLADI.
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı 1. hukuk müşaviri Şakir Özbek önce TRT’ye avukat olarak atandı sonra daha sonra TRT İstanbul Müdürü oldu.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür AŞ’de müdür olarak çalışan Mehmet Bilal Çolak ise TRT Haber kanalının koordinatör yardımcısı olarak görevlendirildi.

AKP MİLLETVEKİLİ ADAY ADAYLARI TRT’DE YÖNETİM KADROLARINA ATANDI.
TRT İstanbul Müdürlüğü’ne atanan Şakir Özbek 2007 seçimlerinde Tokat’da AKP’nin milletvekili aday adaylarından birisiydi.
2007 yılında AKP’den milletvekili aday adayı olan Tuncay Yürekli de TRT Televizyon Dairesi Başkan Yardımcısı kadrosuna atandı.

CUMHURBAŞKANI, BAŞBAKAN DANIŞMANLARI TRT’DE PROGRAM YAPIYOR
TRT’yi her açıdan kontrol altına alan AKP hükümeti bununla da yetinmedi.
Cumhurbaşkanlığı ve Başbakanlık danışmanları TRT’nin kadrolu programcıları gibi çalışmaya başladı.

AHMET SEVER
Cumhurbaşkanı basın başdanışmanı Ahmet Sever TRT-2’de yayınlanan Avrupa Vizyonu programı içinde yayınlanan Avrupa Saati’ni hazırlıyor ve sunuyor. Avrupa Saati 15 günde bir Avrupa Vizyonu programı içinde yayınlanıyor.

SAVAŞ Ş. BARKÇİN
Savaş Ş. Barkçin TRT’de iki program birden sunuyor.
Savaş Ş. Barkçin’in hazırlayıp sunduğu ve Murat Salim Tokaç’ın müzik yönetmenliğini yaptığı “Gönül Makâmı” programı TRT-2’de yayınlanıyor.
Savaş Ş. Barkçin’in hazırlayıp sunduğu Maveraya Yolculuk isimli program da TRT-2’de yayınlanıyor. Programın sürekli konuğu ise Rasim Özdenören.
İBRAHİM KALIN
Siyaset Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı(SETA) Koordinatörü İbrahim Kalın TRT-1’de yayınlanan ENİNE BOYUNA programını sundu.
Hazırladığı raporlarla hükümetin dış politikasına destek veren ve Başbakan Erdoğan`ın bazı gezilerine de katılan İbrahim Kalın 2009 yılı Mayıs ayına kadar Enine Boyuna programını sundu.
TAHA ÖZHAN
İbrahim Kalın’ın Başbakan danışmanı olmasından sonra Enine Boyuna programını SETA Genel Koordinatörü Taha Özhan’ın sunmaya başladı.
PROF. DR. TALİP KÜÇÜKCAN
Prof. Dr. Talip Küçükcan TRT-2’de yayınlanan Kampus Vizyon programını hazırlayıp sunuyor.

TRT GENEL MÜDÜRÜ YARGI ORGANLARINI ETKİLEMEK İÇİN GÖREV VE YETKİSİNİ KÖTÜYÜ KULLANIYOR.
12) Danıştay’da TRT aleyhine açılmış çok sayıda dava varken dönemin (2009) Danıştay Genel Sekreteri Taci Bayhan’ın öğretmen eşi Hayrünnisa Bayhan, TRT’ye araştırmacı olarak atandı.
Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç’ın oğlunun düğününe sanatçı servisi yapıldı
Haşim Kılıç’ın oğlu Şirvan Kılıç’ın 23 Ekim 2009’de yapılan düğününde TRT’nin kadrolu halk müziği ve sanat müziği sanatçıları sahne aldı.
Oysa TRT yasasında yapılan değişikliğin iptali için Anayasa Mahkemesi’nde açılan dava henüz sonuçlanmadı. Raportör raporunu aylar önce tamamladı.
Anayasa Mahkemesi İç Tüzüğü’nün 28. Maddesine göre toplantıların gününü ve gündemini düzenleme yetkisi Başkanlığa ait. TRT yasasının bir türlü gündeme alınmıyor.

12) İBRAHİM ŞAHİN TRT GENEL MÜDÜRÜ OLDUKTAN SONRA ÇAYCISINI DA DIŞARIDAN GETİRDİ.
İki kişiyi önce TRT’nin temizlik işlerini yapan taşeron şirkette çalışıyor gösterdi. Daha sonra ise iki kişiyi sözleşmeli personel statüsünde TRT’de istihdam etmeye başladı.
Bu iki çaycıdan Mustafa Tamer Sözleşmeli Yapım ve Yayın Elemanı, Bülent Gedik ise Sözleşmeli Yardımcı Yapım ve Yayın Elemanı unvanı ile TRT’de çalışıyor.
24 Eylül 2008 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Hizmetlerinin Tanımı ve Bu Hizmetlere Atanacak Personel Yönetmeliği’ne göre,
Sözleşmeli Yapım ve Yayın Elemanı’nın hizmet tanımı şöyle:
“Yapım, yayın ve teletekst ile ilgili program, teknik ve prodüksiyon hizmetlerinin bir veya birkaçını yardımcı olarak veya tek başına yapmak”
Sözleşmeli Yardımcı Yapım ve Yayın Elemanı’nın tanımı da şöyle: “Yapım ve yayınla ilgili programların gerçekleştirilmesi ve yayınlanması için gereken destek hizmetlerini yapmak”
Bu iki hizmet tanımı da yayın ile ilgili. Ama bu iki kişi yayın ünitelerinde çalışmıyor, İbrahim Şahin’in çaycılığını yapıyor.
Son günlerde medyada tartışılan TRT’de kadrolaşma tartışmasına bu dosya ile son noktayı koyuyoruz. Bakalım bu dosya yandaş medya tarafından nasıl yorumlanacak?

Ukrayna’nın Harkov bölgesindeki bir yerel belediye meclisi, 1915 olaylarına ilişkin Ermeni iddialarıyla ilgili daha önce kabul ettiği kararını iptal etti.
Kırım Haber Ajansı’nın haberine göre, İzyum Şehir Belediye Meclisi, Aralık 2009′da kabul ettiği Ermeni iddialarıyla ilgili kararı, 26 Mart’ta yapılan toplantıda iptal etti.

Haberde, Ukrayna’da alınan bu iptal kararının, dünyada 1915 olaylarıyla ilgili ilk iptal örneği olduğu belirtildi.

Karara ilişkin açıklama yapan ve iptal kararının alınması için çok çalıştıklarını belirten Kırım Azerbaycanlılar Derneği Başkanı Rehim Hümbetov, “Artık Ermeni iddialarına ilişkin kabul edilen kararların iptali için uluslararası düzeyde mücadele etme vaktinin geldiğini” söyledi.

Hümbetov, belediye meclisinin daha önce aldığı kararın, Ukrayna kanunlarına aykırı olduğunu belirterek, incelenmesi ve iptali için İzyum savcılığına da başvurduklarını ve yoğun çabalar sonucunda kararın iptal edilmesini sağladıklarını belirtti.

Yaklaşık 60 bin nüfuslu şehir, Harkov’un merkezinden 120 kilometre uzaklıkta bulunuyor.

Lisenin ilk sınıfında okuduğumuz edebiyat kitabının ‘Manaya Ait Bazı Sanatlar’ bölümünde ‘Tekrir’ de vardı. Bu sanata örnek diye verilen şiirin adı ‘Şarkın Ufukları’…

Nasılmış Şarkın Ufukları:

Hâlâ minarelerde ‘tevekkül’ diyen bir ah,

Hâlâ saçaklarında güler baykuş evlerin,

Hâlâ köpek eninleri (iniltileri) serper sokakta kin,

Hâlâ hurafeler yaşatır her çürük kafes,

Hâlâ beşik gıcırtısı, hâlâ o tuzlu ses…

…………………………..

“Ey şark uyan yeter, yeter ey şark, uyan yeter!..”

Ne var ki Şark (Doğu) şiirle miirle uyanacak gibi değil, kalk borusu çalsan nafile!..

20’nci yüzyılın başında, yobaz, İstanbul’a 31 Mart’ı yaşattı; 20’nci yüzyılın bitimine 2.5 yıl kala, molla, Ankara’da 31 Mart provası yapıyor.

*

‘Tekrir’ yineleme demek…

Ali Canip ‘tekrir sanatı’nı şöyle açıklıyor: “Yukardaki manzumede birtakım kelimelerin tekrar edildiğini görüyoruz. Buna ‘tekrir’ namı verilir. Tekrir’den maksat, ifadeye şiddet vermektir. Muharrirler, şairler heyecanlarını daha kuvvetle ifade ve karilerine (okurlarına) telkin etmek için tekrir sanatını kullanırlar.”

Köşe yazılarında tekrir yöntemi, bir başka biçimde de kullanılır; bu, bir konuyu çoğu kez yinelemekle sağlanıyor; kulaklara küpe olması için gerçeğin bir değil, on değil; yüz kez yazılması bile az geliyor.

Manzume’nin üç dizesini anımsayalım:

Hâlâ minarelerde ‘tevekkül’ diyen bir ah,

…………………………

Hâlâ hurafeler yaşatır her çürük kafes,

Hâlâ beşik gıcırtısı, hâlâ o tozlu ses…

Artık hiçbiri kalmadı; minarelere yükseltici takıldı, ezan saldırı buyruğu gibi okunuyor. Çürük kafesler nerede?.. Gökdelenlerin çelik kafesleri kuruldu. Beşik meşik tarihe karıştı. Ama irtica sürüyor; demokrasi adına başkentin sokaklarında fink atıyor; kadınlarımız tesettüre uygun adımlarla gösteriye katılıyorlar; kara kalabalık arasında Derviş Vahdeti’nin ve Said-i Nursi’nin gölgeleri bir görünüp bir kayboluyorlar.

İrtica ile demokrasi, birbirine taban tabana zıt olduklarından, birinin var olduğu yerde ötekinin yok olması doğal sonuçtur.

*

İki tarihsel olgu demokrasiyi doğurdu:

Aydınlanma..

Sanayileşme…

İkisi de Türkiye’de yarım yamalak uç verdiğinden önümüzdeki yol ince ve uzun…

Aydınlanma Devrimi’nin içeriğinde Rönesans var, Hümanizma var, Reform var…

Sanayileşme Devrimi’nin içeriğinde alınteri var, sol var, burjuvazi var, proletarya var…

Tarikatla, cemaatle, medreseyle, tekkeyle, camiyle, imamla, müezzinle, şeyhle, ilahiyatla, yobazla, mollayla demokrasi olsa, Osmanlı’da çoktan olurdu…

Müslümanlık dünyasında bunların tümü doksan dokuzluk tespih gibi şıkır şıkır…

Ama oralarda demokrasi yok!..
(1 Ağustos 1997 tarihli yazısı)

Mogliano Belediye Başkanı Giovanni Azzolini, kent caddelerine, üzerinde “Dikkat, fahişe çıkabilir” yazan trafik işaretleri dikti.

Daily Mail’in haberine göre, “Dikkat, çocuk çıkabilir”, “Hayvan çıkabilir” vb. uyarı levhalarına alışık olan Mogliano’lular, yeni bir uygulamayla karşı karşıya kaldı. Bu çerçevede kentin kalabalık caddelerine, üzerinde mini etekli ve yüksek topuklu kadın simgesi bulunan trafik uyarı işaretleri dikildi.

Uygulamayı başlatansa, kentteki fahişelerle polisiye yöntemlerle baş edemeyen Belediye Başkanı Azzolini oldu. Hava karardıktan sonra kent caddelerini dolduran kadın ve transseksüel fahişelerin artık tahammül sınırlarını aştığına karar veren belediye başkanı, çareyi, soruna sıra dışı bir yöntemle çekmekte buldu.

Başkan Azzoli, “Mogliani vatandaşlarını bu konuda yalnız bırakmayacağım. Sorun artık tahammül sınırlarını çoktan aştı” dedi.

Azzoli, mini etekli ve yüksek topuklu kadın simgesinin bazı şoförlerin dikkatini dağıtabileceğine yönelik eleştirilere de, “Asıl gerçekleri dikkat dağıtıyordu. Bu yüzden bazı kazalar da meydana geldi” diye cevap verdi.

“Paket” adıyla açıklanan taslaktaki diğer çözümlerin değerlendirilmesini başka bir yazıya bırakarak şunu belirtelim: Paketin bütün olarak halkoylamasına sunulması tamamen yanlış bir uygulamadır. Bunun, ’82 Anayasası’nda yer alan K. Evren’in cumhurbaşkanı olmasını sağlayan hükme benzeyen (anaç tavuğun altına kaz yumurtası koymak) bir sonuç doğurması ihtimali vardır.

Evrensel adıyla “referandum” olarak bilinen “halkoyuna başvurma” işlemi Cumhuriyet döneminde bizde de 3 kez kullanılmıştır. İlki 1961 Anayasası’nın kabul ya da reddi için yapılan oylamadır. Karşıtları “hayır” ya da “hayırda hayır vardır” türünden sloganlarla ret oyu verilmesi için propaganda yapmışlar, fakat sonuçta kabul oylarının çoğunluğu ile anayasa benimsenerek yürürlüğe girmiştir.

İkinci uygulama 1982 Anayasası denilen metnin kamuoyuna sunulmasıdır. Bu talihsiz bir uygulama olmuştur. Birinci sakatlık, metni hazırlayan “Danışma Meclisi” adıyla Cunta tarafından “kurgulanan” heyetin oluşumudur. Birkaç istisna dışında bu kurulun “emir kullarından” oluştuğu bilinen bir “vakıa”dır. Üstelik bu heyette üye olarak kendilerine görev verilenler o tarihte hayatta olan memleketin seçkin anayasa hukukçuları değil, çoğu ikinci, üçüncü sınıf hukukçulardır.

Ceza tehdidi

Bu yasanın halkoyuna sunulma işlemi sırasında, ret oyu vermeye niyetli olanların, bu oyu temsil edecek pusulaların rengi olan “mavi”yi bile telaffuz etmeleri ceza tehdidi altında bulunuyordu. Daha da vahim olan, karşı görüşün (olumsuz oy kullanması propagandasının) açıklanmasının kesin olarak yasaklanmasıdır.

Üstelik anayasa metnini tanıtacak kişi, on altı yaşındaki çocuğu bile idama mahkûm eden ‘cunta’nın “Asmayalım da besleyelim mi” diyebilen başkanı idi.

Yurt sathında çelik yelek giyerek tantanalı merasimlerle dolaşan bu zat ipe sapa gelmez laf salataları ile sözde anayasayı halka tanıtmıştı. Bu arada tanıttığı ve olumlu oy istediği metinde, anaç kuluçka tavuğun altına kaz yumurtası konması türünden bir yaklaşımla, kendisinin 7 yıl için Cumhurbaşkanı olarak “seçilmiş sayılacağı” gibi çok demokratik (!) bir hüküm de vardı.

‘Siyaset yasağı’

Üçüncü deneme ise başka bir açıdan sakattı. Bazı siyasetçiler hakkında, ikinci örnekteki anayasaya (1982) konmuş “siyaset yasağı” hükmünün kaldırılması için oluşan kamuoyu baskısı karşısında, o zamanki ABD icazetli iktidar bu konuda referandum yapılmasına karar vermişti. Bu kararın çok sakat bir yaklaşım olduğu; hangi koşulların ürünü olarak oluştuğu bilinen bir anayasaya konmuş böyle bir sübjektif hükmün kişinin en doğal hakkı olan siyasal sürece katılma hakkından yoksun bırakılamayacağı; üstelik ABD icazetli iktidar parlamentoda bu “saçmalığı” derhal ortadan kaldırmak için yeterli çoğunluğa sahipken konuyu “yokuşa sürme” niyetine dayanan “halka sorma” aldatmacasına başvurmanın yanlış olduğu muteber hukukçular tarafından ısrarla belirtilmiştir. Buna karşın haklı gerekçelere dayanan bütün bu itirazlara kulak tıkayan iktidar, referandumda ısrar etmiştir.

Sonuçta hayır oyunun çoğunlukta olması ile siyasal yasaklama hükmünün yanlışlığı halkoyuyla teyit edildiği gibi, bu gibi konularda, “siyasi gücüm var; istediğimi yaparım” tavrı ile gereksiz yere referanduma başvurmanın yanlışlığı da Türk siyasi tarihinde bir ibret örneği olarak kaydedilmiştir.

Halkoylamasının yukarda özetlenen örneklerinden bugün, anayasada yapılması öngörülen değişiklikler açısından, ders çıkarılacak yönler var mıdır? Eğer parlamentoda değişiklikle ilgili “paket”in doğrudan yasalaşması için gerekli çoğunluk sağlanamazsa iktidarın bu konuda halkoylamasına gitmeyi göze aldığı anlaşılıyor. Paketteki yargı erki ile ilgili yaklaşımların temelsiz ve yanlış çözümlemelere dayandığı kuşkusuz olduğu gibi bu tavrın demokrasiye değil (tıpkı Almanya’da I. Dünya Savaşı sonrasında yapılan ve sonuçta Hitler’i iktidara getiren Weimer Anayasası gibi) Türkiye’de de hukuk tanımayan ceberrut bir idare şeklinin oluşumuna hizmet edeceği görülmektedir.

“Paket” adıyla açıklanan taslaktaki diğer çözümlerin değerlendirilmesini başka bir yazıya bırakarak, son olarak şunu belirtelim: Paketin bütün olarak halkoylamasına sunulması tamamen yanlış bir uygulamadır. Bunun, ’82 Anayasası’nda yer alan K. Evren’in cumhurbaşkanı olmasını sağlayan hükme benzeyen (anaç tavuğun altına kaz yumurtası koymak) bir sonuç doğurması ihtimali vardır.

Yurttaşlar niçin tanımasın?

Bu konuda örnek alınacak bir hüküm, cumhurbaşkanının bir yasanın tamamını değil, sadece uygun bulmadığı hükümlerini yayımlamayarak Meclis’e göndermesi ile ilgili anayasanın (03.10.2001 tarihli yasa ile değişik) 89. maddesinde vardır. Bu değişiklikten önceki madde metninde böyle bir olanak yoktu; cumhurbaşkanı onlarca maddeden oluşan bir yasada bir tek hükmü uygun bulmasa bile, bütün yasayı geri göndermek zorunda idi. Aynı olanak birçok maddeden oluşan bir ‘paket’in halkoyuna sunulmasında, örneğin, sadece bir maddeye karşı olan yurttaşa niçin tanınmasın?

Aşağıdaki alıntı, Yeni Şafak gazetesinin 26 Mart Cuma günkü manşetinden:

-Tahliyeler hep aynı hâkimden… Darbe Andıcı’ndaki ıslak imzanın sahibi Dursun Çiçek’i tahliye eden, Kafes iddianamesine ‘ret’ oyu veren Hâkim Oktay Kuban yine sahneye çıktı. Balyoz soruşturmasında tutuklanması istemiyle mahkemeye sevk edilen Korgeneral Yurdaer Olcan’ı serbest bıraktı.

Şimdi okuyacağınız alıntı, Star gazetesinin 29 Mart Pazartesi günkü haberinden:

-Tümgeneral Dalay da Hâkim Kuban’a denk geldi… Tümgeneral Abdullah Dalay, kendi isteğiyle Ergenekon sanıklarının “Bizden” dediği İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi Hâkimi Oktay Kuban’ın nöbetçi olduğu gün adliyeye geldi ve daha önceki Ergenekon sanıkları gibi “delil yetersizliği” ve “adresi sabit” olduğu için tutuklanmasına gerek görülmedi.

Bu da, 29 Mart tarihli The Taraf’ın manşetinden:

- Savcı yakalar Kuban bırakır… Tümgeneral Dalay’ın ifadeye dün gelmesinde, Kuban’ın Nöbetçi 12. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görev yaptığı günü tercih etmesinin rol oynadığı sanılıyor.

Bunları okuyunca, daha geçen hafta The Taraf’ın Genelkurmay Başkanı Başbuğ’a hitaben attığı şu sürmanşet aklıma geldi:

-Vallahi Sen Düşün!..

Haberde, Başbuğ’un “Gerçeğin ve 3. Ordu Komutanı Berk’in arkasındayız” açıklamasıyla suç işlediği ileri sürülüyor, anayasa ve ceza kanununun şu maddeleri nal gibi veriliyordu:

-Anayasa madde 138: Kimse mahkemelere talimat veremez, tavsiye ve telkinde bulunamaz.. TCK 288: Bir soruşturma ya da kovuşturma sonuçlanmadan, savcı ya da hâkimleri etkilemek için konuşan kişi, üç yıla kadar hapisle cezalandırılır…

The Taraf’ın ABD’den ithal yönetici yazarı Yasemin Çongar öylesine öfkelenmişti ki, “Siz dünyanın herhangi bir demokratik ülkesinde böyle bir rezalet gördünüz mü?” diye haykırıyordu!..

Peki siz, dünyanın herhangi demokratik bir ülkesinde, kendi istedikleri doğrultuda karar vermediği için bir hâkime böylesine hayâsızca, böylesine hedef göstererek, böylesine zorbaca saldırıda bulunan gazeteler gördünüz mü?.. O hâkime iftiralar savurarak, diğer hâkimler üzerinde de baskı yaratma cinliği yapan gazeteler gördünüz mü?.. Anayasa ve ceza kanununun o maddeleri bu tür alçaklıkları kapsamıyor mu yoksa?..

Şöyle bir düşünün; bizler, örneğin Silivri Mahkemesi’nde aylardır başkan ısrarla tahliye istediği halde, sürekli “ret” oyu veren üyeleri kalemimize dolasak, örneğin Erzincan davasında tutuklananlar için “Hep aynı hâkim tutukladı” diye yayın yapsak, yukarıdaki “gazeteler” ve televizyonları ne türden bir “linç” kampanyasına girişirlerdi acaba?!..

Yaşadığımız bu karanlık süreç, aynı zamanda yanaşmalığın, tetikçiliğin, haysiyet cellatlığının, zorbalığın baş tacı edildiği, ödüllendirildiği bir süreç, ne yazık ki!.. Ama bugünler de geçecek. Günümüzün haysiyet cellatlarına, The Taraf’ın manşetini armağan ediyorum:

- Vallahi siz düşünün!..

Bir Yurtsevere Mektup (56)

Sevgili kardeşim Balbay, yine bir akıl tutulması sürecinden geçiyoruz! Gerçi diyeceksin ki, “Yıllardır içindeyiz zaten, bu da o sürecin devamı”, çok haklısın!.. Aslında ben AKP’nin yapmak istediği anayasa değişikliğine hiç şaşırmıyorum, adamlar “kendi mantığında” gayet haklı… Yargıyı da tamamına erdirince önleri açılacak!.. Midemi bulandıran; liberal, özgürlükçü, demokrat maskesi altında bu diktaya gidişi alkışlayanlar…

Cüneyt Ülsever’in “Pahalandıkça ucuzlayan meta: Köşe yazarlığı”, ardından da sevgili Orhan Bursalı’nın “Karşıdevrimin Çocukları” başlıklı yazılarını eminim okumuşsundur. Cengiz Çandar’ın Başbakan’a “Senin avukatlığını yaparken iyiydi ama” seslenişi, Mehmet Altan’ın, “Bana yapılan vaatlerle, şimdiki uygulamalar çok farklı” yakınması, kimin nerede durduğunu gayet net bir şekilde gösteriyor aslında!.. Bursalı bunu gayet veciz şekilde ifade etmiş:

- Şimdi iktidara iki laf etmeyelim mi: Ayıp denen bir şey var! Kullan, kullan at, yapılır mı insancıklara?!..

Seni ve tüm yurtseverleri sevgi ve kararlılıkla kucaklıyorum kardeşim…

Ergenekon Davası savcılarını kızdıracak bir kitabın yeni baskısı piyasaya çıktı.

Kitabın adı Rus Jeopolotiği.

Yazarı ise Ergenkon Davası sanıklarıyla ilişkili olduğu iddia edilen Aleksandr Dugin.

Aleksandr Dugin kitapta bir mekan felsefesi olarak ele aldığı jeopolitik içerisinde Rusya’nın yerini anlamlandırmaya çalışıyor. Dugin kitapta Rusya’nın yeniden büyük bir devlet olmasının yolunun Avrasyacılık olduğunu belirtiyor. Dugin’e göre sadece Rusya değil tüm Avrasyalı güçler ABD karşısında özgürleşmek istiyorlarsa Avrasyacılık yolunu tercih etmeliler. Dugin geniş bir Türkiye analiziyle de Türkiye için de aynı yolu öneriyor.

Dugin, kitabın yeni Türkçe baskısı için bir de önsöz yazdı.

İşte o önsöz:

AVRASYACI ÇAĞRI VE TÜRKİYE’NİN JEOPOLİTİĞİ

“Haklarında kuvvetli suç şüphesini gösteren olguların bulunmaması, bir kısım şüphelilerin mahkemeye sevk edilmeden doğrudan serbest bırakılması, bir kısım şüphelilerin mahkemece serbest bırakılması, bir kısım şüphelilerin avukatların itirazı üzerine mahkeme heyetlerince serbest bıraklıması, tutuksuz yargılamanın yargının amacına ulaşmasına engel teşkil etmemesi, yüklenen suçun hukuki vasfının değişmesi ihtimali.”

Peki, tüm bu tahliyeler ne anlama geliyor?

Bir kere şunu açıkça belirtmek gerek; tutukluluğun kaldırılması beraat anlamına gelmez. Mahkemenin tahliye kararı, davanın düşmesi anlamına da gelmez.

Ancak…

Tahliyenin gerekçesinde belirtilen; “Haklarında kuvvetli suç şüphesini gösteren olguların bulunmaması” sözü çok önemlidir. Bu, davanın sakatlandığı anlamına gelir.

Büyük ihtimalle; tutuklu bulunan sanıkların avukatları da tahliye isteyecektir. Emsal olarak da bu gerekçeyi göstereceklerdir. Ve muhtemel ki; şu an tutuklu olan isimler de serbest bırakılacak.

BALYOZ OLAYI’NDA GENELKURMAY’IN TAVRI NEYDİ

“Balyoz Olayı” ile ilgili Genelkurmay’ın tavrı hep şuydu: “Böyle bir plan semineri vardır ama adı “Balyoz” değildir. Ancak rutin dışına çıkma ihtimali söz konusudur”

Genelkurmay gayrı resmi olarak, İlker Başbuğ da resmi ağızla, “inceleme devam ediyor” dedi. “Böyle bir şey yoktur ya da vardır” denmedi.

Genelkurmay’ın tavrı, rutinin dışına çıkılabileceği kaygısı ya da ihtimaliydi. Askeri Savcılık incelemesi ise; 1. Ordu’da Kurmay bir Binbaşı tarafından yapılan incelemeydi.

“Balyoz Planı ile ilgili Emniyet’e ulaşan, Taraf gazetesinin verdiği belgelerin doğru olduğu faraziyesi” altında inceleme yapılmıştı. Bilirkişi dedi ki: “Eğer bu bilgiler doğruysa, bu bir darbe toplantısı olmuştur.” Bu açıklama, bir varsayıma dayanıyordu.

Asıl tartışma; “o belgeler gerçek mi, değil mi tartışması” idi. Taraf Gazetesi, o belgelerin çıktığı bilgisayarların “IP” numarasının bir şekilde belgelere yansıtıldığını, iddia ediyordu. Oysa ne 1 Ordu arşivinde benzer belgeler bulunabildi, ne de Genelkurmay’da bulunabildi. Genelkurmay’daki arşivlerde Balyoz’la ilgili o detay belgeler yoktu.

3 yaşında başarı…

Donuna işememektir.

10 yaşında başarı…
Arkadaş bulabilmektir.
15 yaşında başarı…
Otomobil kullanabilmektir.
20 yaşında başarı…
Seks yapabilmektir.
30 yaşında başarı…
Para kazanabilmektir.
40 yaşında başarı…
Para harcayabilmektir.
50 yaşında başarı…
Para kazanabilmektir.
60 yaşında başarı…
Seks yapabilmektir.
70 yaşında başarı…
Otomobil kullanabilmektir.
75 yaşında başarı…
Arkadaş bulabilmektir.
80 yaşında başarı…
Donuna işememektir.

*

“Çan eğrisi”dir bu.

*

Hani iki gündür “Vay efendim, aslında ekonomimiz küçülmemiş de, küçülmüş ama 2001 krizindeki kadar küçülmemiş de, bu sene gâvurların yüzünden böyle olmuş ama seneye kendi kendimize süper büyüyecekmişiz” filan diyorlar ya…

Hikâyedir.

*

Doğan, büyüyen, hep güçlü, hep diri kalacağını düşünen, hiç ölmeyeceğini zanneden “insan”ı anlatmaz sadece çan eğrisi… Hayatın kaçınılmaz gerçeğini unutan hükümetleri de anlatır.

*

Başlar.

Biter.

*

Netice itibariyle…
Durum yaştır.

Yılmaz Özdil

Bu bir skandaldı…

Çünkü Meclis Başkanı, “tarafsız” olmak zorundaydı ve bırakın yasa teklifine imza koymayı, oy bile kullanamazdı.

Hakkı Süha Okay’ın gösterdiği belgeler, Anayasa Komisyonu’nun AKP’li Başkanı tarafından hemen yalanlandı. Basına, Mehmet Ali Şahin’in imzası olmayan başka bir belge dağıtıldı.

Okay bu kez de Şahin’in imzasının olduğu imza listelerinin değiştirildiğini, yeni bir belge düzenlediğini iddia etti.

***

Dün iki belgeyi de uzun uzun inceledim.

AKP’li milletvekillerinin adlarının ve imzalarının yazılı olduğu iki kâğıtta da; bu imzaların neden verildiğini belirten bir ibare bulunmuyor.

Yani…

Bu kâğıtlar, tesadüfen kötü niyetli bir kişinin eline geçse…

O kötü niyetli kişi; bu kâğıtların üst kısmına, “Aşağıda imzası bulunan bizler, Ergenekon Terör Örgütü’nün üyeleri olduğumuzu kabul ediyoruz” diye yazsa…

İmza sahiplerini, dokunulmazlık zırhı bile kurtaramaz!

***

Anlaşılan o ki; bu “kâğıtlar”, AKP’li grup yöneticileri tarafından milletvekillerine önceden “boş” ve “tarihsiz” olarak imzalatılıyor…

Amaç belli:

Meclis Başkanlığı’na bir yasa teklifi vermek gerektiğinde, grup başkanvekillerinin milletvekillerinin peşinden tek tek koşmalarını engellemek…

Benzer bir uygulamayı Başbakan da yapıyor…

O da; kabinesine aldığı bakanlara daha ilk toplantıda tarihsiz bir “istifa” mektubu imzalatıyor.

Anlaşılan o ki; AKP’li grup yöneticilerinin, Anayasa değişiklik paketi için kullandıkları ilk “imza listesi” de böyle bir liste…

Ve Mehmet Ali Şahin’in Meclis Başkanı seçilmesinden önce hazırlanmış!

Hakkı Süha Okay da bu “hata”yı ortaya çıkarmış…

***

Gerek vekillerin, gerekse bakanların, “tarihsiz ve boş” kâğıtlara imza atması, demokrasimizin kalitesini gösterir.

Bu “depo imzalar”ı asla gelişmiş demokrasilerde göremezsiniz…

Ama bizim demokrasimizde “milletvekilleri”, parti yöneticilerinin her dediğini yapmak zorundadır.

Bu yüzden de boş kâğıtlara basarlar imzaları!

İşin en komik yanı da…

Bizim, “böyle bir demokrasi” için her dört yılda bir sandık başına gitmemiz ve verdiğimiz oylarla ülkenin kaderini belirlediğimizi sanmamız!

***

Yazık değil mi siyasi partilere yapılan Hazine yardımlarına?

Yazık değil mi seçimler için harcadığımız onca paraya?

Yazık değil mi 550 vekile ödediğimiz maaşa?

Madem vekiller, iradelerini bu kadar kolay devredebiliyor; o zaman sadece 5 kişi seçelim, baksınlar keyiflerine!

*****

GÜNÜN SORUSU

Bir ay aradan sonra dün yeniden Ankara’ya gelen ve yine polis müdahalesiyle karşılaşan TEKEL işçilerinin ellerinde PKK bayrağı olsaydı, aynı sert müdahale yine yapılır mıydı?

*****

Neden geri adım attık?

İktidar; sözde Ermeni Soykırımı Tasarısı’nın ABD Temsilciler Meclisi’nde bir “oylama skandalı”yla kabul edilmesinden sonra, Washington Büyükelçimiz Namık Tan’ı Ankara’ya çağırmıştı…

Yine aynı günlerde, benzer bir tasarının İsveç Parlamentosu tarafından kabul edilmesi üzerine de aynı tepkiyi vermiştik…

Aradan çok değil; sadece bir ay geçti.

Olay soğudu.

Önce İsveç Büyükelçisi Zergin Korutürk, sonra da Washington Büyükelçisi Namık Tan, görevlerinin başına döndü.

O günlerde; bu kararlar düzeltilinceye kadar bu ülkelere gitmeyeceklerini açıklayan iktidarın en tepesindeki isim de önümüzdeki hafta ABD’ye gitmeye hazırlanıyor.

***

Bir ülkenin, diğer ülkelerdeki büyükelçisini çekme kararı, son derece önemli diplomatik bir tavırdır.

Bu tavrı alan ülke, sonuç alıncaya kadar geri adım atmaz…

Biz ise bu kararlılığı sadece bir ay sürdürebildik.

Peki; bundan sonra aynı tavrı koyduğumuz ülkeler arkamızdan, “Boş verin, nasıl olsa bir ay sonra unuturlar ve elçilerini geri gönderirler” demeyecek mi?

Bu; “dış politikadaki saygınlığımızı ve ulusal onurumuzu” yaralamayacak mı?

***

Amaaaaannn…

Ben de ne garip sorular soruyorum değil mi?

Mustafa Mutlu

Hatta henüz yargıda olan olaylar konusunda bile hükümetin zamansız ama kesin şekilde yaptığı açıklamaları destekleyici konuşmaları bile çekinmeden yaptığı görüldü bugüne kadar… Bugün ise örneğin “Parti kapatmaya Meclis’in karar vermesi doğru değil” diyor ama aynı konuşmada “Venedik Kriterleri’ndeki gibi ‘şiddet’ kapatma için tek kıstas olsun” da diyor. Venedik Kriterleri’ndeki “şiddet”in tanımını AİHM’nin yeterli bulmayarak bu ölçüyü “Bir partinin kapatılması için fiili şiddete karışması şart değildir, anti demokratik bir rejimi hedefliyorsa, totaliter bir yönetime gidişin işaretleri varsa yeterlidir” şeklinde belirlemesini ise hiç bilmiyor gibi bundan söz etmiyor.

Yargı kadrolaşması

Geçenlerde Hakan Bayrakçı “Referandum için partiler ne yapmalı” diye yazmıştı. Okurken ‘iktidar ya da muhalefet partileri ne yaparsa yapsın asıl halkın ne yapacağını iyi bilmesi önemli. Bu işin bir genel seçimde oy vermekten çok ama çok farklı olduğunu, asla takım tutar gibi parti tutarak karar vermemesi gerektiğini, kendisinin ve daha sonraki kuşakların geleceğini yazacak olduğunu bilmesi gerekir’ diye düşündüm.

Bu karar; eski AİHM yargıcı Rıza Türmen’in bir yazısında anlattığı gibi “Nasıl bir devlet istiyoruz sorusunun cevabını verecek” karar olacak. Demokrasinin devamını, hükümetlerin ve Meclislerin yargı tarafından denetlendiği bir hukuk devletini mi istiyoruz, yoksa yargı üyelerini de siyasetçilerin seçtiği, alt mahkemeleri keyiflerine göre şekillendirdikten sonra kendilerini denetleyecek yüksek yargıya da istedikleri düzeni kurdukları, böylece medya, üniversite, sivil toplum kuruluşu, muhalefet partileri gibi demokrasinin subabı tüm kurumların etkisiz kılındığı bir ortamda yargı denetiminin de ortadan kalktığı bir ülke mi istiyoruz, mesele bu… Tabii ikincisini isteyenlerin de diğerleriyle birlikte “sonradan pişman olduklarında başvuracakları bir merciin kalmayacağını” şimdiden iyi bilmeleri lazım.

Meselâ; Anayasa değişikliklerine AKP içinden de itiraz sesleri yükselirken Adalet Bakanı “AKP Meclis oylamasında tek fire bile vermez” diyor. Eğer milletvekilleri özgür iradeleriyle karar verebilseydi bunu söyleyebilecek miydi, hayır. Ama şu durumda “hiç kimsenin liderin sözünden çıkamayacağına” emin…

Hani demokratikleşme?

Ve bir yanda toplum Anayasa değişikliği tartışmalarıyla meşgulken öte yanda “demokrasiyle seçilen iktidarların demokrasiden sapmamasını sağlayacak en önemli kurum” olan Anayasa Mahkemesi üyelerini isteğe göre düzenlemek için kadrolaşma en açık şekilde görülmeye başlandı. Cumhurbaşkanı Gül’ün 3 kişilik aday listesi 25 Ocak’tan beri önünde dururken bunu 1 aydan fazla bekletmesi, o arada eski Anayasa Mahkemesi raportörü Alparslan Aslan’ın alelacele 26 Şubat’ta müsteşar yardımcısı yapılarak “üst düzey bürokrat” haline getirilmesi ve (bu arada Yargıtay kontenjanından yedek üye atanacak Burhan Üstün bekletilerek) 1 aylık müsteşar yardımcılığı ile hemen AYM’ye yedek üye yapılması yüksek yargıda “Cumhurbaşkanı eliyle siyasi kadrolaşma”nın da açık tablosudur. Böylece, kendisinin ataması Üstün’den önce yapıldığı için Aslan “kıdemli yedek üye” olarak AYM’ye girecek, değişiklik kabul edilirse en kısa sürede asil üye olacak ve 23 yıl da “siyasi bir figür” olarak orada oturacak.

Bu sadece bir örnek, daha kim bilir hangi oyunlara, danışıklı atamalara başvurulacak ve sonra da Anayasa Mahkemesi haklı olarak “Hukuk çiğneniyor, demokrasi, kuvvetler ayrılığı tehlikeye giriyor” diyerek önlerse koro halinde bağırılacak.

Bir partinin önceden “milletvekillerine boş kağıda imza attırması” bile yeter. Gözü kapalı particilik yapmayı “liberallik” olarak adlandıran gazeteci ve akademisyenlerin demokrasinin düştüğü içler acısı durumu artık görerek “Bunun hesabını kendimize de, ülkemize de veremeyiz” demelerinin zamanı gelmedi mi hâlâ?

*****

Yumurta!

Devlet Bakanı Hayati Yazıcı “yüksek yargıya siyasetçilerin üye seçmesi, parti kapatmaya da siyasetçilerin karar vermesi”ni sağlayacak olan yani düpedüz “yargının fonksiyonunun çoğunluğu elinde tutan parti tarafından dumura uğratılması” demek olan değişikliğe yüksek yargının gösterdiği tepkiye kızıyor. Bu durumda daha çok kimin hakkı varsa tepki göstermeye…

Her neyse “Herkes kendi alanında yumurtlamalı” diyerek (hangi alanda yumurtlasınlar onu söylemeyi unutmuş) bir de hakaret patlattıktan sonra “paket halk oylamasına giderse hiç umulmadık bir destek olduğunu göreceksiniz. Yüzde 60’ın üzerinde destek alacak” demiş.

İşte ben bu “geleceği çok net okumalara” da aynen seçim sonuçlarını noktasına, virgülüne kadar bilen kamuoyu araştırmaları kadar hastayım. Ve Bakan Yazıcı’ya soruyorum: ‘Kendi partinizde bile tam bir totaliter rejime yol açabilecek, yüksek mahkemelerin denetim gücünü sıfırlayacak bu projeye (tüm parti içi demokrasi yoksunluğuna, baskılara rağmen) karşı çıkanlar varken, destek istediğiniz partiler ve bağımsızların çoğu da karşı çıkarken halktan nasıl rakamını verecek kadar emin olabiliyorsunuz? Yoksa başka bir bildiğiniz mi var, bizim bilmediğimiz?’

İşte bu konuşmalar “bilgisayarlı oy toplama” sistemi hakkında daha da çok şüphe yaratıyor. En kısa zamanda bu “ÇOK ÖNEMLİ” konuyu yazacağım.

Ruhat Mengi

Kontör yükleme uygulamasının bitip para yüklemeye geçilmesinin nedenini anlamam etmem. Fakat, öyle görünüyor ki bu, GSM operatörleri ve onların taşeron şirketleri için yeni bir kaz yolma operasyonu olarak kullanılıyor. 7558888 nolu Turkcell Kontör Hattı’ndan size önce bir mesaj yolluyorlar. Şöyledir, böyledir, bundan sonra kontörlerinizi buradan yükleyeceksiniz filan diye bir zarf atıyorlar. Ardından arıyorlar, Turkcell’den arıyoruz diye, sayıyorlar döküyorlar yine, bundan sonra bu numarayı kullanacaksınız, şöyle hediye, böyle ekstra kazanacaksınız hesabı sizi kıvama getiriyorlar. Kredi kartı numaranızı alıyorlar ve sizi abone yapıyorlar. Bu işi yapmak için para kestiklerinden ise hiç bahsetmiyorlar. Bir bakıyorsunuz kartınızdan anında 66 lira kesilmiş.

Ne iş ulan bu diye aradığınızda efendim iki senelik abone ücreti bedeline mahsuben ıvır kıvır yapıyorlar. Siz kimsiniz kardeşim deyince biz Turkcell’in yan kuruluşu, anlaşmalı bilmemnesi filanız diyorlar.  Tamam kardeşim, sen beni kazıklamışsın, iptal et aboneliğimi deyince tabi hemen abonelik iptal işleminizi başlattık, 23 gün içinde sonuçlanacak efendim diyorlar. 23 saniyede kestikleri 66 lirayı geri vermek için 23 gün gerekiyormuş! O 23 günün sonunda paranın geri döneceğinden çok şüpheliyim ama dönse bile o süre içinde paranız ve tabi siz bir güzel işletiliyorsunuz. Siz kimsiniz sorusuna karşılık yapılan açıklamalardan biri de 1,5 milyon abonemiz var beyefendi, aklınıza bir şey gelmesin, biz güvenilir bir operatörüz şeklinde. Bu 1,5 milyonun diyelim yüzbin tanesi aboneliğini iptal ettirecek, yüzbin çarpı 66 lira 23 gün boyunca şirket tarafından hacı edilecek. Vay be, güzel dümenmiş. GSM operasyonu diye ben buna derim, açılımı Girdi mi Sana Mankafa olabilir mesela. Turkcell’liler 7558888′den uzak durun, diğerleri siz de uyanık olun, benzer operasyonlara kurban gitmeyin. Başına bu tür şeyler gelen, duyan okur varsa da yazsın, buradan yayımlayalım.

İSTANBUL’dan Bingöl’e giden otobüsün içinde uzun namlulu silahlar bulunduğu şeklindeki ihbar polisi alarma geçirdi. Sultanbeyli Terminalinden hareket ettiği öğrenilen Has Bingöl firmasına ait 12 AH 555 plakalı otobüs Ankara otobanına girdikten sonra, polis ekipleri tarafından izlenmeye başladı. Otobüs, Opet Mehmetçik Vakfı Tesisleri yakınında polis ekiplerince durduruldu. Yapılan incelemede silahların askeri personele ait olduğu anlaşıldı.

İHBAR DOĞRU ÇIKTI AMA OTOBÜSTE GÖREVLİ ASKERLER VARDI

Uzun Namlulu silah ihbarı üzerine İstanbul Emniyet Müdürlüğü’ne bağlı otoyol polisi terör ve güvenlik şube ekipleri alarma geçti. Kısa sürede olay yerine çok sayıda sivil ve resmi polis ekibi geldi. Otobüste yapılan ilk incelemede uzun namlulu silah taşıdığı ihbarı yapılan kişilerin askeri personel olduğu tespit edildi. Detaylı incelemede otobüste bir astsubay ve iki erin bulunduğu ve silahların askeri personele ait olduğu belirlendi. Görev kağıdını ve kimliğini polis ekiplerine gösteren astsubayın verdiği bilgiler doğrultusunda Bingöl’ün Genç ilçesinde yakalanan bir asker firarisinin İstanbul’a getirilerek 2. Zırhlı Tugay Komutanlığı’na teslim edildiğini ve Bingöl’e geri döndükleri öğrenildi.İncelemelerin uzun sürmesi nedeniyle otobüs yolcuları aşağı inerek otoban kenarında beklediler. Adını vermek istemeyen otobüs sürücüsü otobüste silah bulunduğu şeklinde ihbar yapıldığını belirterek “Ancak otobüsteki kişiler askeri personel silahlar da onlara ait. Bir askeri İstanbul’a teslim etmişler geri dönüyorlarmış” diye konuştu. Olay yerine gelen jandarma ekipleri ve polisin kısa süreli görüşmesinin ardından yolcular ve askeri personel araca binerek otobüs yoluna devam etti.

MÜHİMMAT YÜKLÜ KAMYON VAKASI

10 Mart tarihinde saat 15.57’de Ankara Emniyet Müdürlüğü Muhabere Elektronik Şube Müdürlüğü’ne gönderilen e-mail’de “06 BJ 9915 plakalı MAN kamyona dikkat!!! Ankara Seferberlik Tetkik Kurulu ve ‘Kozmik Oda’da yapılan aramalardan sonra Seferberlik üyeleri telaşa düştü. Ankara Seferberlik Tetkik Kurulu kullanmış olduğu sivil personelden bütün kirli silahları birer birer toplayarak Ankara’ya getirtiyor. Az önce Afyon’dan yola çıkan ve Ankara’ya gelecek 06 BJ 9915 plakalı Man kamyona uzun namlulu silahları olan şahıslar nezaret ediyor. Polisten kurtulmak için araca subay kimliği taşıyan silahlı bir kişi bindirildi. Bu aracı mutlaka kontrol edin, ama dikkatli olmalısınız. Çünkü silahlara nezaret eden uzun namlulu silah taşıyan kişi gerekirse çatışmaya girmeye de hazır olacak. Sevkıyatın ilk durağı Ankara, silahlar burada elden geçirildikten sonra namluları temizlenecek, seri numaraları değiştirilecek.” maili atılmış, yapılan soruşturmanın ardından ihbarın asılsız olduğu ortaya çıkmıştı.

ÇANAKKALE Şehitler Abidesi’nin ayaklarında bulunan ve Mehmetçiğin kahramanlığını anlatan rölyefte, askerlerine düşmanı hedef gösteren bir komutanın elinin 5 yerine 6 parmaklı oluşu yıllar sonra farkedildi.

“Çanakkale Geçilmez” destanını yazan ve gösterdiği kahramanlıkla, Türk’ün adını dünyaya duyuran Mehmetçik’i ölümsüzleştiren Şehitler Abidesi’ndeki bir hata şaşkına çevirdi. Morto Koyu’nun gerisinde yükselen Hisarlık Tepe’de yapımına 1954 yılında başlanan 41.7 metre yüksekliğindeki Şehitler Abidesi 1960 yılında bazı eksikleriyle birlikte ziyarete açıldı. Geceleri de görülebilmesi için 1998 yılında ışıklandırılan abidenin ayaklarında bulunan 8 rölyef, Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Galerisi Müdürlüğü’nün açtığı yarışma sonucunda, ünlü heykeltıraş Prof.Dr. Ferit Özşen’e yaptırıldı ve 27 Kasım 1999 tarihinde törenle açıldı.

DİKKATLİ BİR ZİYARETÇİ FARKETTİ

Her yıl 18 Mart Çanakkale Deniz Zaferi ve 24 Nisan Çanakkale Kara Savaşları törenlerine ev sahipliği yapan Şehitler Abidesi’nin ayaklarındaki rölyeflerde yapılan bir hata ise 11 yıl sonra ortaya çıktı. Abidenin ayaklarındaki 8 rölyeften biri olan ve hem Seyit Onbaşı’nın kahramanlığını anlatan, hem de bir komutanın savaşı sevk ve idaresini gösteren rölyefte; komutanın, askerlerine düşmanı hedef gösteren elinin 5 yerine 6 parmaklı olarak yapıldığı yıllar sonra bir ziyaretçinin gözüne takıldı. Komutanın, gözükmeyen başparmağı, düşmanı gösteren işaret parmağı ve geriye kalan 4 parmağıyla toplam 6 parmaklı olduğu saptandı.

HATA EN KISA SÜREDE DÜZELTİLECEK

Bu iddiayı ilk kez duyduğunu anlatan rölyeflerin mimarı ünlü heykeltıraş Prof.Dr. Ferit Özşen, 1998 yılında açılan yarışmada kendisine ait proje seçildikten sonra 1999 yılı şubat ayında yontma çalışmasına başladıklarını ve kasım ayında rölyefleri tamamladıklarını söyledi. Şehitler Abidesi’nin kara tarafına bakan ayaklarına kara savaşlarından sahneler, deniz tarafına bakan ayaklarına ise deniz savaşından sahneler yaptıklarını anlatan Prof.Dr. Özşen, en kısa sürede Çanakkale’ye gelerek komutanın elindeki bir parmağı yontarak yok edip hatayı düzelteceğini belirtti.

Gündem dayatmasında biz Erdoğan hükümetinin anayasa paketinin son şeklinin açıklanmasına koşullanmış beklerken, DİSK’ten gelen çarpıcı bir araştırma sonucu, medyanın büyük çoğunluğunda habere değer bile görülmedi. Özetle, dünyanın çok ciddi kafa patlatmakta olduğu, AB’nin çözüm üretmeye çalıştığı, Yunanistan’ı allak bullak eden son krizin aslında Türkiye’de etkilenen nüfusa göre ne kadar da küçük kaldığı kara mizah esprisinde anlatılmaya çalışılmıştı…

Türkiye’de büyük dünya krizi bağlantılı, derin krizden doğrudan etkilenen, 2.5 milyona varan işsiz kalanlar, aileleriyle toplam 10 milyona nüfusa ulaşmış bulunuyorlar. Sonuç olarak Yunanistan’ın toplam nüfusuna yakın vatandaşımız krizle birlikte işsiz kalanlarla, doğrudan kriz çarpılmasına tutulmuşlar saflarına geçmişler. Erdoğan hükümetlerinin en umutlu krizden çıkış reçetelerinde, en yüksek oranlı büyüme projelerinde de yakın tarihler için işsiz sayısını azaltmayı müjdeleyebilecek anlamlı önerme yok.

Kriz süresince işten çıkarılanlar 692 bin, işgücü dışında olanlar 583 bin, güvencesiz çalışırken işsiz kalanlar 1 milyon 274 bin, iflas eden işverenler 282 bin olmak üzere toplam 2.5 milyonu bulan işsiz kalanlara dönük Erdoğan hükümeti ve meslek örgütlerinin şimdilik öngördükleri kampanyalar moral kazandırma içerikli. Somut, istihdamı arttırıcı tek bir proje yok.

Ne kadar çarpıcı ki piyasa üzerinden dün yapılan en son değerlendirmelerde de yaşayanlar için en yaşamsal sorun işsizlik, kriz çarpmasına uğrayanların sayıları Yunanistan’ın toplam nüfusuna varmışken, Türkiye’nin krizden başarılı çıktığı, Türkiye’nin Yunanistan’dan daha az riskli olduğu vurgulanıyordu. Türkiye geçen haftayı en son anayasa tartışmaları nedeniyle siyasal gerilimle, çatışmacı geçirmişken, piyasacıların itiraf ettiklerine göre, kolay kolay açıklanamayacak bir biçimde piyasalarının önlenemez yükselişi içinde geçirmişti. Onların söyleyemediklerini biz söyleyelim: Kaynağı belirsiz sıcak para, önlenemez yükselişin gerekçesi olmuştu. Üretime, istihdam artışına, yatırıma yansıması söz konusu olamıyacak, halk arasında daha çok kara para olarak bilinen bir sıcak para akışı söz konusuydu. Piyasacıların diliyle yani Türkiye, Yunanistan’dan daha az riskli ülke olarak ilan ediliyordu…

***

Türkiye her gün bir yeni siyasal kriz cepheleşmesi, tartışmasının batağında, en son, en etkin ve çarpıcısı anayasa paketi gündemdeyken, sahi ekonomik açıklaması olmayan geçen haftanın piyasalar yükselmesi neden yaşanmıştı? Uzmanları anlamlı gülümsemelerle yetinip, kaynağı hakkında söz söylememeyi seçerlerken, piyasalara giren yeni sıcak parayı sorgulamamak akıl işi değil mi? AKP iktidar sürecinde çok belirsiz kaynaklı sıcak para girişlerini hiç sorgulamamakla nerelere geldik? Türkiye bankaları bir önceki krizden bağışıklı, sözde krizden en az etkilenmiş ülke olabilecekken, neden en çok çarpılan, krizin odağındaki ülkelerden daha çok yoksullaşmayı, işsizliği yaşayan, kriz vurgununu yiyen ilk 5 sıralamasına girdi?..

Kaynağı açıklanamayan, ekonomik karşılığı olmayan, sıcak para girişinin getirisinden çok, önlenemiyen çıkışında götürüsü olduğunu artık bilmeyen kaldı mı?

AKP’nin seçime az zaman kala, demokratik açılımla uzaktan yakından ilişkisi olmayan bir anayasa değişikliği paketi ile siyasi kazanım vurgunu hesapları ortada… Kimselerin antidemokratik olmasını savunmadığı, bizdeki yalama olmuş uygulamalarına şiddetle karşı çıktığı parti kapatmaları düzenlemesinde gerçek demokratik açılım yerine, kendi savunma refleksleri belirleyici.. Referandum olursa, sonucu ne olursa olsun oy kullananların çok azı için demokrasinin olmazsa olmazı, yasama yürütme yargı bağımsızlığı ilkeleri, kaygısı göz önünde bulundurulacak.

Ağızlarından demokratik açılım düşürmeyen demokrat geçinenler, yandaş, yalaka korosu hiç utanmadan, sıkılmadan AKP’nin yargıyı ele geçirme operasyonunu, güçlerin iktidar savaşı gibi pazarlamaya çalışıyorlar. AKP’yi yargıdan çekmiş mağdur, ezilmişliğin dürtüsü ile kendini savunma refleksi içinde göstermeye bakıyorlar. İnsan hakları, demokrasi gaspı suçunun işlenmesini bağışlatmaya çalışıyorlar..

12 Eylül Anayasası dayatmasına yüzde 92 ile evet demiş seçmenin bu teknik tartışmada duruşu ne kadar sağlıklı olabilir? AKP değişiklik paketi aleyhine oy kullanan çoğunluk için bile yargı bağımsızlığının önemini kavramak, savunma dürtüsünün belirleyici olduğunu söylemek güç olacak.. AKP’den, iktidar icraatlarından şu ya da bu gerekçelerle kaygı duymuş, AKP’ye hayır oyu vermeyi seçmiş bir anlayış öne çıkacak…

Son günlerin yeni tartışması, AKP paketinin içeriği nedeni ile anayasaya aykırı düştüğü, bu türden bir paketin bütün olarak oylanmasının evrensel hukuk, referandum oylamalarına aykırı düşeceği haklı gerekçeleri ise bambaşka bir boyut. Senaryo ortada, bu paket sayesinde AKP iktidarından sıtkı sıyrılmış seçmenin anlamlı bir bölümünün bir kez daha oyunu alabilecek bir sıçrama yapabilmek.. Oyun tutarsa, ya ters teperse?

İmam Hatip Öğretmenliğinden emekli, Başbakan RTE nin oğlu Bilal’in öğretmeni Gaziantep Mili Eğitim Müdürlüğüne atanan Abdullah Şenyüz, öğretmen camiasını utandıran bir laf ederek, “Gaziantep erkekleri karılarının üstünden inmiyorlar”  dedi.
Ne hikmetse, AKP iktidarının atadıkları yöneticileri, bazen çağdaş dünya ile bağdaşmayacak davranışlar içinde tuhaf laflar ediyorlar. Psivarcı Validen, tecavüzcü müdürüne kadar bulundukları mevkileri ile bağdaşmayan söz ve davranışlar içinde bulunmaktalar. Ne garip ki, bu olayın olduğu günü Adana-Kozan İlçesi Şevkiye Mahallesi’ndeki Cumhuriyet İlköğretim Okulu Müdürü 2 çocuk babası İ.S., 8′inci sınıf kız öğrencilerine cinsel tacizde bulunduğu, adliye önünde halkın linç etmeye çalıştığı haberini gazete ve TV lere yansıyan haberini görünce insan ürperiyor.
Hani okuldan,  öğretmenden, öğrenciden yakınan Osmanlı Maarif Nazırı (Milli Eğitim Bakanı) nın dediği gibi, “şu okullar olmasa bu nazırlığı ne güzel idare ederdim” zihniyeti halen devam ediyor olmalı. Bu irticai zihniyet, “irticai eylemlerin odağı olmak suçundan cezalı” iktidarların zamanında hemen hortlayıveriyor.
Böylesine çirkin sözleri, değil bir eğitimcinin söylemesi, ancak Kasımpaşa Kahvehanelerinde söylenmesinde bile ayıplanacak sözlerdir. Demek ki, böylesine yukarıdan torpilli yöneticiler, “nasıl olsa arkam kuvvetli” güvenceli pervasızlığı içinde umulmadık söz ve davranışlar içinde bulunmaktalar.

Gazetelere yansıyan haberlere göre, Gaziantep Milli Eğitim Müdürü Abdullah Şenyüz, çocuk artışına karşı okul yapmakta zorluk çektiklerini anlatmak için, hiç de milli eğitim müdürüne yakışmayacak bir laf ederek şunları söylediğini öğreniyoruz: “Gaziantepli erkekler sanki karılarının üstünden inmiyorlar. Çocuklara okul yetiştiremiyorum. Ne yapayım, makine gibi çocuk çıkarıyorlar, okul yapıp yetiştiremiyorum”.
CHP Gaziantep Milletvekili Akif Ekici, Gaziantep İl Milli Eğitim Müdürü Abdullah Şenyüz’ün, “Gaziantepli erkekler sanki karılarının üstünden inmiyorlar. Çocuklara okul yetiştiremiyoruz” dediğini öne sürerek konuyu TBMM’ye taşıdı. Ekici, Milli Eğitim Bakanı Nimet Çubukçu’ya, “Şenyüz’ü görevden alacak mısınız?” diye sordu.
Ekici, şunları söyledi: “Şenyüz’ün geçen hafta yerel gazetecilerle sohbet ettiği bir ortamda, ‘Gaziantepli erkekler sanki karılarının üstünden inmiyorlar. Çocuklara okul yetiştiremiyorum. Ne yapayım, makine gibi çocuk çıkarıyorlar, okul yapıp yetiştiremiyorum” açıklamasında bulunduğunu öğrendim. Çok çirkin bir laf. Bu zihniyetteki bir adama yavrularımızı mı emanet edeceğiz? Sanayisi ilerlemiş 1,5 milyonluk bir şehiriz ama eğitimde 56. sıradayız. Bunlarla uğraşacağına sorun, çözeceğine, kullandığı cümleleri bakanın takdirine sunuyorum.”
Daha önce belleklerimize takılan Başbakan RTE nin, “en az üç çocuk yapın” sözünü anımsarsak; zaten yetişkin on binlerce aydınlarımıza bile iş bulunamadığı, işsizlerin çığ gibi arttığı ülkemizde, mevcut çocuklara bile okul bulmakta zorluk çektiklerini anlatmaya çalışan Gaziantep Milli Eğitim Müdürü Şenyüz’ün bu çirkin sözleri tuhaf bir çelişkiyi ortaya koymuyor mu?
MÜDÜR BAŞBAKAN OĞLU BİLAL’İN ÖĞRETMENİ İMİŞ
CHP Gaziantep Milletvekili Akif Ekici’nin soru önergesi özetle şöyle: “Eğitim sıkıntıları olan bir kentin İl Milli Eğitim Müdürlüğü’ne, Başbakanın oğlu Bilal Erdoğan’ın Kartal İmam Hatip Lisesi’nden öğretmeni olan emekli Abdullah Şenyüz çeşitli formüller bulunarak atanmıştı. AKP’nin kadrolaşma hırsının bir sonucu olarak Şenyüz’de ısrar ediliyor. Şenyüz hakkında adli ve idari soruşturma açılacak mı?” Ekici, Şenyüz ile ilgili olarak şu bilgiyi verdi:
“Şenyüz, Bilal Erdoğan’ın okul müdürü, derslerine de girmiş birisi. 2008’de emekli olmuş. 14 Ekim 2009 itibarıyla eğitim müdürlüğü görevine başladı. Önce müşavir kadrosuna atadılar, ardından müdürlük geldi.”
Bu olay bile, AKP nin devlet bürokrasisindeki haksız kadrolaşmasının hazin örneklerinden biri olsa gerek. Demek ki, AKP nin atadıkları kişilerin mesleki başarısı, kıdemi hiç önemli değil, yandaş olsun da nasıl olursa olsun zihniyeti içinde atamalar yapılıyor olmalı ki, validem müdüre kadar çirkin söz ve davranışlarına tanık oluyoruz.

Başka mevzu konuşalım bugün.

*

Almanya Başbakanı geldi ya, bi “Alman Lisesi” lafıdır gidiyor bugünlerde… Sanırım Başbakanımız özledi kendisini… Çünkü, bildiğim en ünlü Alman liseli Cem Uzan’dır!

*

Ya öbürleri?

*

Abdullah Gül, Kayseri Lisesi. Tayyip Erdoğan, Fatih İmam Hatip Lisesi. Deniz Baykal, Antalya Lisesi. Devlet Bahçeli, Etiler Ata Koleji. Selahattin Demirtaş, Diyarbakır Ali Emiri Lisesi. Gülten Kışanak, Elazığ Öğretmen Lisesi. Numan Kurtulmuş, Fatih İmam Hatip Lisesi. Hüsamettin Cindoruk, Ankara Atatürk Lisesi. Rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu, Sivas Şarkışla Lisesi. Doğu Perinçek, Ankara Bahçelievler Deneme Lisesi.

*

Bülent Arınç, Manisa Lisesi. Cemil Çiçek, Yozgat Lisesi. Ali Babacan, Ankara TED Koleji. İçişleri Bakanı, Kırıkkale Lisesi. Dışişleri Bakanı, İstanbul Erkek Lisesi. Kemal Kılıçdaroğlu, Elazığ Ticaret Lisesi. Oktay Vural, Diyarbakır Anadolu Lisesi. Kamer Genç, Ankara Maliye Lisesi. Maliye deyince, kendi payıma burnumda tüttü bi an, Kemal Unakıtan, Milli Piyango Edirne Ticaret Meslek Lisesi.

*

Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç, Yozgat Lisesi. Yargıtay Başkanı Hasan Gerçeker, Ankara Gazi Lisesi. Danıştay Başkanı Mustafa Birden, Kırıkkale Lisesi. Sayıştay Başkanı Recai Akyel, Kırşehir Lisesi. Yargıtay Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya, Ankara Yıldırım Beyazıt Lisesi. Yargıtay Onursal Başsavcısı Sabih Kanadoğlu, Kabataş Erkek Lisesi.

*

İstanbul Belediye Başkanı Kadir Topbaş, Fatih İmam Hatip Lisesi. Ankara Belediye Başkanı Melih Gökçek, Gaziantep Lisesi. İzmir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu, Malatya Lisesi. Diyarbakır Belediye Başkanı Osman Baydemir, Diyarbakır Lisesi. Adana Belediye Başkanı -koltuğu alındı ama tahminim geri döner- Aytaç Durak, Adana Erkek Lisesi.

*

Nostalji yaparsak… “Benim Cumhurbaşkanım” Ahmet Necdet Sezer, Afyon Lisesi. Süleyman Demirel, Afyon Lisesi. Turgut Özal, Konya Lisesi’nde başladı, Kayseri Lisesi’nde tamamladı. Bülent Ecevit, Robert Kolej. Necmettin Erbakan, İstanbul Erkek Lisesi’ni birincilikle bitirdi. Alpaslan Türkeş, Kuleli Askeri Lisesi. Mesut Yılmaz, İstanbul Erkek Lisesi. Tansu Çiller, Robert Kolej. Yıldırım Akbulut, Erzincan Lisesi. Recai Kutan, Malatya Lisesi. Erdal İnönü, Ankara Gazi Lisesi. Mehmet Ağar, Haydarpaşa Lisesi.

*

Aydın Doğan, Erzincan Lisesi. Hürriyet’teki patroniçem Vuslat Doğan Sabancı, Nişantaşı İngiliz Kız Lisesi. Star’daki patroniçem Begümhan Doğan Faralyalı, İstek Vakfı Kemal Atatürk Lisesi. (Öbür patroniçeler kusura bakmasın, transfer ettiniz de çalışmadık mı?) Uğur Dündar, Vefa Lisesi. Ertuğrul Özkök, İzmir Namık Kemal Lisesi. Enis Berberoğlu, Avusturya Lisesi.

*

TÜSİAD Başkanı Ümit Boyner, Nişantaşı İngiliz Kız Lisesi. Vehbi Koç, Ankara Atatürk Lisesi. Rahmi Koç, Robert Kolej. Mustafa Koç, İsviçre Lyceum Alpinum Zuoz. Güler Sabancı, Ankara TED Koleji. Ferit Şahenk, İsviçre Tasis. Bülent Eczacıbaşı, Alman Lisesi. Murat Ülker, İstanbul Erkek Lisesi. Hüsnü Özyeğin, Robert Kolej. Cem Boyner, Robert Kolej.

*

Merkez Bankası Başkanı Durmuş Yılmaz, Uşak Ulubey Lisesi. BBDK Başkanı Tevfik Bilgin, Ankara Yenimahalle Mustafa Kemal Lisesi.

*

Fenerbahçe Başkanı Aziz Yıldırım, Düzce Lisesi. Galatasaray Başkanı Adnan Polat, Fevziye Mektepleri Özel Işık Lisesi. Beşiktaş Başkanı Yıldırım Demirören, Etiler Ata Koleji. Trabzonspor Başkanı Sadri Şener, Ankara Atatürk Lisesi. Futbol Federasyonu Başkanı Mahmut Özgener, İzmir Atatürk Lisesi.

*

Bekir Coşkun, Urfa Lisesi. Melih Aşık, Saint Benoit. Selahattin Duman, Afyon Lisesi. Hıncal Uluç, Ankara Kurtuluş Lisesi. Ali Kırca, Deniz Lisesi. Umur Talu, Galatasaray Lisesi. Fatih Çekirge, Ankara Deneme Lisesi. Mustafa Sağlamer, Diyarbakır Anadolu Lisesi. Nazlı Öztarhan, İsviçre Tasis. Mehmet Ali Birand, Galatasaray Lisesi. Fatih Altaylı, Galatasaray Lisesi. İskender Baydar, Galatasaray Lisesi. Emin Çölaşan, Ankara TED Koleji. Mehmet Yılmaz, TED İstanbul Koleji. Ayşe Arman, Tarsus Amerikan Koleji. Yaşar Nuri Öztürk, Trabzon İmam Hatip Lisesi. Fehmi Koru, İzmir İmam Hatip Lisesi. Nazlı Ilıcak, Notre Dame de Sion. Mustafa Balbay, Nazilli Lisesi. Tuncay Özkan, Ankara Tuzluçayır Lisesi. Hulki Cevizoğlu, Ankara Demetevler Lisesi. Ankara Atatürk Lisesi’ne geniş bir cümle ayırmak gerekiyor… Güneri Cıvaoğlu, Altan Öymen, Can Dündar, Erman Toroğlu, Hasan Cemal, İlber Ortaylı, Mehmet Barlas, Tayfun Talipoğlu, Turgut Özakman, Ankara Atatürk Lisesi… Kardeşinizi sorarsanız, övünmek gibi olmasın ama, İzmir Atatürk Lisesi.

*

Diyeceksiniz ki, e-ee?

*

E’si şu.

*

Çocuklarımızı kamçılaya kamçılaya yarış atına çevirdik ama, nerede okuduğun değil…
Hayatı nasıl okuduğun önemli aslında.

Yılmaz Özdil

Kulağa hepsi de pek hoş geliyor; “Venedik, Venedik, ne güzel bir gondolumuz eksik.” Ama işte maalesef Venedik Kriterleri’nin aslı burada bize anlatılanlar gibi değil. “HSYK ve Anayasa Mahkemesi’ne üye seçiminde” de değil (geçen hafta açıkça yazdım, Her Açıdan’da da anlatıldı), kapatmada da…

Venedik Kriterleri “parti kapatmaya partiler karar versin” demiyor. Hele hele partiler “TÜSİAD’ın dergisinde Meclis’i üç liderden oluşmuş milletvekilleriyle gösteren temsili fotoğraf” gibi sadece “lider” anlamına geliyorsa zaten “diyemez” de… Nitekim Avrupa’da yalnızca “davayı federal hükümet ile Meclis’in açtığı Almanya” dışında böyle bir örnek yok. Ki orada da her kapatma davasında “siyasi karar verdiniz, bizi elimine etmek istiyorsunuz” tepkileri çıkıyor, MPD’nin kapatılması için hükümetin “partiye ajan sokması” olayını da bilmeyen yok.

“FİZİKİ ŞİDDET” DIŞINDA…

“Şiddet” konusuna gelince. Venedik Kriterleri “şiddete bulaşan partilerin kapatılması gerektiğini” söylüyor ama Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi: “Burada şiddet ‘soyut bir kavram’ olarak bırakılmış, oysa bir parti eylem ve söylemleriyle anti demokratik bir rejimi hedefliyorsa ya da totaliter rejime gidişin ‘gizli bir hedef’ olduğunu, baskıların ortaya çıktığını veya çıkacağını gösteren kanıtlar varsa barışçıl araçlar kullansa, açıkça şiddete başvurmasa da bu ‘şiddet’ tanımına girer” diyor. Uzmanlar ‘Refah Partisi’nin kapatılmasını AİHM’nin onaylamasının buna en iyi örnek olduğunu belirtiyorlar.

“Parti kapatma” konusunda söz edilen “suç”un tehlike suçu olduğunu, “gerçekleşme ihtimali”nin bulunmasının yeterli sayıldığını, kapatmanın ise “önleyici karakteri”nin söz konusu olduğunu söylüyorlar.

AB’de de bunlar ortada iken AB Komisyonu’nun Genişlemeden Sorumlu falancasının çıkıp “Anayasa değişikliği paketini değerlendirdik, reformlar doğru yönde” demesi de çok ENTERESAN değil mi? Mesela; parti kapatma, HSYK ile AYM’ye üye seçimi gibi konulardaki “AB’ye göre de kabul edilemeyecek” maddeleri gözleri görmüyor mu? Yoksa hükümetle kollektif (!) bir çalışma mı yürütmekteler?

Ayrıca bu AB’cilere; keşke Avusturya’da Heider’in partisi koalisyon hükümeti kurmak istediğinde AB temsilcilerinin neden “Bu koalisyon kurulursa Avusturya ile ilişkiyi keser ve AB üyeliğini sorgularız” dediklerini de hatırlatabilsek… Bu parti hakkında da, yöneticileri hakkında da bir mahkeme kararı yoktu ama kendileri “faşist olmakla” suçlayarak bunu yapabilmişlerdi.

O zaman, Türkiye gibi bu konuda ve birçok konuda ciddi tehlikelerle karşı karşıya bir ülkede, üstelik her türlü hileye/oyuna açık şartlar altında bir ortamda bu yanlış müdahaleleri (yanlış olduğunu da bile bile) neden yapıyorlar?

Cumhurbaşkanı’nın, Adalet Bakanı’nın açıklamalarını ve benzer görüşleri dinlerken, “Venedik Kriterleri’ne bağlı kalıyoruz” benzeri sözlerin iyi araştırılması gerektiğini bilerek dinlemek gerekiyor. AB’nin iteklemelerini de…

“Ele verir talkını, kendi yutar salkımı” sözünü unutmadan…

(Not: Acaba “Meclis’te grubu olan her partiden 5 milletvekili ile kurulacak komisyonun kapatma davasına karar verebilmesi” konusunda meselâ AKP’nin -istese- tam 16 partiye bölünebileceği ihtimaline ne demeli? Okurumuz Adil Sağol soruyor da…)

***

Doğrusu ne?

Başbakan Yardımcısı Cemil Çiçek “Hâlâ aynı samimiyet içindeyiz. Komisyon aşamasında da uzlaşmaya varız. Getirsinler tekliflerini doğrusu neyse yaparız” demiş. Şakayı seviyor olmalı Sayın Çiçek… Zira tasarı açıklandığından beri bütün partiler tekliflerini bangır bangır bağırarak açıklıyorlar ama hükümet aynı konularda ısrarını sürdürüyor.

Ayrıca bütün partiler, yargı kurumları ve hukukçular, STK’lar “Böyle önce tek başına Anayasa değişikliği hazırlayıp sonra dayatma olmaz. Baştan uzlaşmayla hazırlanmalı” dediler. Bu bir yana…

Ama mutlaka “teklif” bekliyorlarsa önce yüzde 10 barajının düşürülmesi, dokunulmazlık konusu, milletvekilini lider yerine milletin seçmesi ile başlayıp demokratikleşmeyi sağlayabilirler. Sonra da HSYK ile yüksek mahkemeleri siyasete bulaştıracak ve bağımsız yargıyı ortadan kaldıracak “üyeleri biz seçelim” adımlarından vazgeçebilir, onun yerine yargı bağımsızlığı için HSYK’dan “Adalet Bakanı ile müsteşarı”nı çıkarabilirler.

Hele bir de medyayı ve sivil toplum kuruluşlarını ağır siyasi baskıdan kurtaracak maddeleri eklerlerse…

İşte o zaman millet “demokrasiye, kuvvetler ayrılığına inanan, gerçekten samimi” hükümet görür ve alkışlar. Yoksa… Ne demiştik; lafla peynir gemisi yürümüyor ki!

Ruhat Mengi